غدیر دروازه ی حرکت جمعی


غدیر دروازه ی حرکت جمعی

جمعه 19 ذی الحجه 1437، نواب‌

بله در بحث غدیر میشه بحثی رو با عنوان« غدیر دروازه ی حرکت جمعی » دنبال کرد.‌

امت و خانواده، بستری برای رفتار جمعی

انسانها در نظام بشر یکسری رفتارهای فردی دارند که اون رفتارهای فردی ثمرات داره، ثمراتی مربوط به خودشون ولی در نهایت باید به یک رفتار جمعی کشیده بشوند. در نهایت باید در یک پیکره، حول یک محور همگی با هم به رفتاری بپردازند، میشه یک رفتار جمعی. مفاهیمی نظیر خانواده بخاطر رفتار جمعی است، مفاهیمی مانند « امت » بخاطر رفتار جمعی است. اینکه خداوند در قرآن میفرماید ما شما رو در امت های مختلف خلق کردیم، به شکل امتهای مختلف قرار دادیم، حتی در اقوام مختلف قرار دادیم. این برای چی هست؟ برای اینکه «شما رفتار جمعی نیاز دارید».‌

جزا و پاداش الهی در گرو رفتارهای جمعی اقوام

ببینید وقتی آیات قرآن بررسی میکنید حتی خداوند وقتی ماجرای اقوام رو بررسی میکنه رفتار جمعی اونها رو بررسی مکینه، بخاطر رفتار جمعی شون یا پاداش میگیرند و یا عقوبت میشوند. وقتی خداوند صحبت میکنه میفرماید این قوم اینجوری بودند، این قوم این رفتار رو انجام دادند، یعنی رفتار جمعی. عالم به سمت رفتار جمعی حرکت میکنه، انسانها باید به سمت رفتار جمعی حرکت کنند. در اینجا بحث زیاد وجود داره، بحث هایی نظیر«یَومُ الجُمعَه» اینجاست. «یومٌ مَجمُوعٌ لَهُ النَّاس» در اینجا هست. بحث اقوام مختلف، رفتارهای اقوام مختلف، پاداش ها، عقوبت ها در اینجا هست. برای خداوند علی رغم رفتار فرد فرد انسان ها رفتار جمع مهم هست، جمع شدن و جمع بودن و رفتار جمع مهم هست.‌

امر به سجده به آدم ع به جمع ملائکه، برای عبور دادن ایشان به یک فضای دیگر

یک مثال عرض کنیم؛ در ابتدای خلقت انسان بحث ملائکه مطرح هست. ملائکه قبل از اون چه کار میکردند؟ رفتار های خودشون رو انجام میدادند، به اشکال مختلف مشغول کار های خودشون بودند، چه اتفاق می افته؟ خداوند همه ی ملائکه رو جمع میکنه. چرا میگیم جمع میکنه؟ چون همه شاهد ماجرای آدم علیه السلام بودند پس همه جمع شده بودند. نمیتوانستند جمع نشده باشند و شاهد ماجرا باشند پس خداوند همه رو جمع کرده است. خداوند میفرماید همه تون جمع بشید اینجا چرا که رفتار جمعی شما برای من مهم هست. شما الان مجموع هستید چه رفتاری میکنید؟ مسامحتا عرض میکنیم شاید اونجا یک مرحله ای باشه که نامش رو« یَومٌ مَجمُوعٌ لَهُ المَلَائِکَۀ » گذاشت. خداوند ملائکه رو اونجا جمع کرد. یک صحنه ای برای اونها ایجاد کرد و در اون صحنه جمعی رفتار نشون دادند. اگر رفتار صحیح نشون بدهند بصورت جمعی وارد مرحله ی بعد خواهند شد، وارد یک فضای دیگری خواهند شد و اونجا باب ورود و عبور جمع اونها به یک فضای دیگری هست.‌

جمع شدن انسان‌ها برای حرکت به سوی فضای جدید

چرا انسانها باید جمع بشوند؟ چون باید بصورت جمعی از یک فضا عبور کنند و به یک فضای جدید برسند. اگر قرار هست که عالم تغییر کنه نوع انسان باید به صورت جمعی از یک فضا به فضای دیگری انتقال پیدا کنه. ‌

تأکید بسیار دین اسلام به جمع

اتفاقا دین اسلام یک دین فردی نیست، فقط یک دین فردی نیست بلکه پایه های اصلی حرکت در دین یک حرکت جمعی هست. دین اسلام دین مربوط به صومعه‌ها و غارها و ریاضت‌های فردی نیست بلکه یک حرکت جمعی است. بسیاری از مفاهیم که در دین وجود داره حاکی از همین موضوع هست مثل« خانواده »، مثل« امام و امت ».‌

امت، جمعی به دور امام

« امام و امت » چرا؟ چرا باید امامی باشه و امتی شکل بگیره؟ برای اینکه جمع شکل بگیره، امت یعنی جمع بدور امام. ببینید خداوند امامی قرار میده برای اینکه جمع شکل بده. البته جمعی به دور« امام » که میشوند« مأموم »، که میشوند «امت ».‌

ایجاد جمع خدایی، آغاز حرکت و نه هدف

بله خداوند در مقولات مختلف این موضوع رو نشون داده که به دنبال ایجاد جمع هست، جمع مهم هست، جمع شدن انسان ها مهم هست، جمع شدن انسان ها حول یک محور مهم هست. چرا؟ جمع شدن هدف نیست، جمع شدن شروع یک مسیر هست . برای آغاز یک مسیر تشکیل جمعی خدایی لازم هست، در ماجرای آدم علیه السلام خداوند میخواهد یک حرکتی رو آغاز بکنه، یک فضایی رو تغییر بده، یک جمع شکل میده، ابتدا یک جمع شکل میده. اون جمع چیه؟ « جمع ملائکه ». بعد حرکت رو آغاز میکنه. کشش ماجرای آدم علیه السلام حرکت جمعی ملائکه در ماجرای آدم علیه السلام هست.‌

ابتدا ایجاد نیاز در ملائکه، سپس جمع شدن آن‌ها و بعد ورود به ماجرای آدم ع

آیا بصورت فردی هم ملائکه میتوانستند وارد ماجرای آدم علیه السلام بشوند و بهره ببرند ولی اینکار ضایع کردن حضرت آدم علیه السلام هست، ضایع کردن ماجرای عظیمی هست که قرار هست دنبال بشه. انگار شما یک هواپیمای بوئینگ آخرین مدل رو با ظرفیت دوهزار نفر سرنشین درست بکنی و بعد یک بچه ی دو ساله رو سوارش کنی و بگی این رو جابجا کن، هشتاد روز دور دنیا بچرخ. میگیم خب شما ظرفیت این هواپیما رو هدر دادی، این بچه رو میشه با یک بالگرد هم چرخوند، با یک هواپیمای خیلی کوچک تر هم چرخوند. ظرفیت ماجرای آدم علیه السلام خیلی بزرگ هست لذا برای ورود به این ظرفیت منطقی این هست که جمع شکل بگیره، برای بهره برداری از این ظرفیت این منطقی هست که جمع شکل بگیره. از این نگاه اینطور بود و از نگاه دیگر اینکه؛ نمیشه همیشه اینها رو فرد فرد فرستاد، بالاخره باید یک ماجرایی ایجاد بشه( حالا از نگاه ملائکه داریم نگاه میکنیم، از نگاه نیاز نگاه میکنیم ) بالاخره باید یک ظرفیتی ایجاد بشه یک دفعه همه حرکت کنند، همه اگر خواستند با هم به درون اون فضا بروند بتوانند که بروند. اقیانوس بزرگی باشه که جا برای کسی کم نیآد. خداوند در ماجرای آدم علیه السلام ابتدا جمع ملائکه رو شکل میده، در جمع ملائکه نیاز رو بالا میبره. ببینید هنوز فقط نیاز رو بالا میبره. به این جمع می فهماند که شما نیاز دارید، همه تون با هم جمع بشید باز هم نیاز دارید. همه جمع شدند و باز هم نیازمند بودند. حالا اینجاست که وارد ظرفیتی از ماجرای آدم علیه السلام میشوند« قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ‏ ...( 33 البقرۀ )». ملائکه وارد یک فضای جدید شدند. در روایات مطرح هست که ملائکه سالها با ماجرای اسمائی از دور آشنا بودند، از تمام ظرفیت شون استفاده کرده بودند و محصولش شده بود آشنایی و بهره بردن از دور از« أَسْمَاءِ هَؤُلَاء ». نیاز هست که کل ملائکه یک قدم از کل این فضا ارتقاء پیدا کنند، در آیه ی قرآن میفرماید که« الحجر : 30 فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ » نیاز هست که کُلِّ شون بصورت جمعی از این فضا عبور کنند و وارد یک فضای جدید بشوند و یک ثمرات جدید بگیرند. زندگی ملائکه، سبک زندگی شون، نوع زندگی شون، نوع بهره برداری شون، نوع روابط شون با هم قبل و بعد از این ماجرا متفاوت هست. اگر چهار تا از ملائکه از این فضا عبور کنند اما چهارتای دیگر عبور نکنند زندگی برای اونها سخت میشه، نمیتوانند کنار هم زندگی کنند، همه باید عبور کنند، همه باید بیایند و وارد یک فضای جدید بشوند لذا همه باید جمع بشوند و ماجرایی بصورت جمعی ایجاد بشه که همه از این مسیر عبور کنند و به یک فضای جدید وارد بشوند. بهره ی همه ی ملائکه از اسماء هَؤُلَاء کم هست، از دور هست و باید یک قدم به بهر بردن از اسماء هَؤُلَاء نزدیک تر بشن و همه شون در فضایی جدیدتر قرار بگیرند. این ماجرا باید بصورت جمعی برای همه ی اونها اتفاق بیفته. اگر همه ی اونها از این فضا عبور نکنند، اگر این ماجرا جمعی اتفاق نیفته محیط زندگی شون تغییر نمیکنه، قواعد زندگی شون عوض نمیشه. ممکن هست تعدادی از اونها بصورت فردی بهره ببرند اما قواعد زندگی شون عوض نمیشه، محیط شون عوض نمیشه، عالم شون عوض نمیشه. جنس رفتارهای بین همدیگر شون عوض نمیشه. بستر برای بهره بردن های بیشتر فراهم نمیشه، ماجرای آدم علیه السلام برای ملائکه دروازه عبور جمعی ملائکه به سرزمینی جدید هست.‌

عبور جمعی ملائکه در ماجرای آدم ع به سوی سرزمینی مرتفع‌تر

بله ماجرای آدم علیه السلام برای انسان ها یک ثمراتی داره، یک مباحثی داره و برای ملائکه مباحث خودشون رو داره. یکی از مباحثی که برای ملائکه در ماجرای حضرت آدم علیه السلام مطرح هست« عبور جمعی ملائکه از دورازه ی ماجرای آدم علیه السلام به سرزمینی جدید، به سرزمینی مرتفع تر » هست. به سرزمینی با قواعد جدید، با بهره های عالیتر هست.‌

حج، برنامه‌ای الهی برای ایجاد جمع خدایی برای ارتقاء فضا

بله این یک برنامه ی خداست، جمع درست کن و از دروازه ای خدایی عبورشون بده و به سرزمینی مرتفع تر وارد کن. ببینید بحث« حج » در همین راستا هست، حج به دنبال جمع درست کردن هست، خیلی از مقولات در دین به دنبال جمع درست کردن هستند. برای چی؟ برای اینکه بعد از این درست شدن جمع باید یک کارهای دیگری انجام بشه، بعد از این درست شدن جمع این ها باید بصورت جمعی از یک فضایی عبور کنند و به یک سرزمین جدید تر وارد بشوند ولی اول باید جمع درست بشه. خیلی از مقولات در دین به همین خاطر هست. حج برای این هست. یکی از جهات مهم امامت و امت به همین خاطر هست.‌

حبل‌الله، برای ایجاد جمع خدایی

یکی از جهات مهم« حبل الله » به همین خاطر هست. چرا خداوند مقوله ی حبل الله رو قرار داده؟ به خاطر اینکه جمع درست کنه، برای اینکه جمع خدایی شکل بگیره. پیش روی جمع های خدایی سرزمین هایی هست که به این راحتی پیش روی فرد فرد اونها قرار نمیگیره. خوب هست که این موضوع مورد بررسی قرار بگیره« تفاوت یک حرکت جمع خدایی با حرکت فردی ». این دو حرکت چه تفاوتی با همدیگر دارند؟ چه ویژگی هایی دارند؟ هر کدام چه ثمراتی دارند. خداوند برای هر کدام از این مقولات در عالم چه جایگاه هایی قرار داده است؟‌

تشکیل جمعی خدایی برای ورود به ماجرای غدیر، از جمله رسالت‌های رسول الله ص

بسیاری از هدایت ها، امارت ها، امامت ها و حتی نبوت ها و رسالت ها برای این هست که جمع شکل بگیره برای اینکه به صورت جمعی در ورودی دروازه ای قرار بگیرند و به صورت جمعی از این دروازه عبور کنند و به سرزمین جدیدی وارد بشوند. ماجرای غدیر خم یعنی جمع رو شکل دادن. رسول الله صلوات الله علیه وآله سالها رسالت کردند برای اینکه جمع شکل بدهند، این جمع تشکیل بشه و بیایند بر سر دروازه ای و بصورت جمعی از آن دروازه عبور کنند. یکی از مهم ترین محصولات رسالت رسول الله صلوات الله علیه تشکیل این جمع هست. ‌

غدیر، ظهور یک جمع خدایی برای عبور از یک باب خدایی به سوی سرزمینی عالی‌تر

حادثه ی غدیر خم یک نماد هست، فرموده میشه همه بیایید، جمع بشید، همه بیایید در این سرزمین، همه بیایید دور هم، جلویی ها برگردید و صبر کنید عقبی ها برسند، همه باید اینجا جمع بشیم. پرسیده میشه قرار هست چه اتفاقی بیفته؟ «لازم هست که همه جمعی از یک دروازه، از یک باب عبور کنیم. بابی که اگر جمعی از اون عبور کنید کل جمع ( کُلُّهُم أجمَعِین ) وارد سرزمین جدیدی خواهید شد ». دروازه ی بزرگی که کل بشریت بصورت جمعی میتوانند از اون دروازه عبور کنند. غدیر تشکیل جمع در ورودی این باب هست، این باب قبلا هم وجود داشت، غدیر سالها دَوَندگی رسولان برای تشکیل جمعی هست که برای اینکه از این باب عبور کنند. یکی از شما پرسید غدیر یعنی چی؟ شما میفرمایی که ظهور تشکیل جمع، جمعی برای عبور از یک باب بزرگ خدایی به سمت سرزمینی جدید.‌

عبور جمعی ملائکه از باب ماجرای آدم ع، به سوی بهره بردن بیشتر از اسماء اهل بیت ع، به لحاظ احساس نیاز مشترک‌شان

در ماجرای ملائک خداوند این نیاز رو ایجاد کرد، در ملائک بصورت جمعی این نیاز ایجاد شد، آنچیزی که ملائک رو دور هم جمع کرد نیازی بود که در همگی اونها مشترک بود.خداوند اون نیاز رو در اونها ایجاد کرد و اونها بواسطه ی اون نیاز دور هم جمع شدند، برای اون مقوله، برای اون ماجرا دور هم جمع شدند. اون ماجرا برای ملائکه بود، قرار بود که ملائکه از اون باب عبور کنند، قرار بود ملائکه به سرزمین جدیدی وارد بشن، قرار هست که بهره ی ملائکه از اسماء هَؤُلَاء بیشتر بشه لذا ابلیس کلا در این فضا نمیتونه همراهی کنه، چرا؟ چون اصلا جزء ملائکه نیست.‌

ایجاد جمع غدیر توسط رسول الله ص، ولیکن ناکامی در عبور جمعی از دروازه غدیر به خاطر عدم احساس نیاز جمعی

در بحث غدیر خم این« عبور جمعی از باب خدایی به سمت سرزمین جدید اتفاق نیفتاد ». رسول الله صلوات الله علیه و آله همه رو جمع کردند، این جمع اتفاق افتاد ولی این حرکت اتفاق نیفتاد. در جمع یک سری موضوعات نیاز هست، در جمع ملائکه این" احساس نیاز جمعی " وجود داشت. این خودش یک بحث هست که" در جمع انسانها چه چیزهایی باید وجود داشته باشه ؟ نسبت به عبور از باب های مختلف برای حرکت های مختلف چه چیزی باید در این جمع وجود داشته باشه؟". اگر خداوند توفیق بده و برخی موضوعات در جمعی ایجاد بشه اونها میتوانند از باب هایی بصورت جمعی عبور کنند و به سرزمینی جدید وارد بشوند.‌

همراه شدن با امام ع به سوی دروازه غدیر برای ورود به یک سرزمین جدید

بله ما یک نکته عرض میکنیم و آن نکته این هست که« حول امام جمع شدن، مأمومِ إمام شدن قبل از ماجرای غدیر هست نه بعد از ماجرای غدیر، قبل از باب مطرح در غدیر هست نه ماجرای بعد از غدیر». ماجرای بعد از غدیر سرزمین بعد از غدیر، در سرزمین بعد از غدیر حول امام بودن مطرح هست، اونجا هم مطرح هست ولی این مطلب نیست، ماجرا یک چیز دیگری هست. ما عموما به غدیر نگاه میکنیم و مطرح میکنیم" غدیر یعنی به سراغ امام رفتن ". الان عرض میکنیم که« یعنی با امام به سراغ غدیر رفتن، حول امام به سراغ غدیر رفتن و از باب غدیر عبور کردن ». بدون امامت، بدون حول امام بودن از باب غدیر نمیتونی عبور کنی، از باب این ماجرا، از باب این مسیر نمیتونی عبور کنی و به سرزمینی جدید برسی.‌

پررنگ بودن امامت به معنای ایجاد جمع قبل از غدیر و نه بعد از آن

اما ماجرای به سوی غدیر در تاریخ) وقتی از نظر تاریخی نگاه کنیم ) فرض کنید در دوران رسول الله صلوات الله علیه در تاریخ غدیر خم« إمامِ ماجرای به سوی غدیر خم رسول الله صلوات الله علیه و آله » هستند. ماجرای غدیر خم ماجرای اثبات امامت نیست، مسیری بزرگ، بابی بزرگ به سوی سرزمینی عالی هست، مسیری هست که بواسطه ی امامت، شما از این مسیر بهره برداری میکنید. ماجرای غدیر خم اثبات امامت نیست بلکه بهره بردن از یک سرزمین عالی، وارد شدن به یک سرزمین عالی بواسطه ی امامت هست، امامت قبل از غدیر خم مطرح هست نه بعد از غدیر خم. حداقل اون بخش از امامت که ثمره اش جمع کردن انسان ها حول یک محور خدایی هست قبلش مطرح هست. اون درجات از امامت که ثمره اش جمع کردن انسان ها به حول یک محور خدایی هست قبل از غدیر خم مطرح هست. بله امامت ماجرایی قبل از غدیر هست، برای جمع کردن، برای اینکه جمعی شکل بگیره برای اینکه از باب غدیر عبور کنند و به سرزمینی عالی برسند. ‌

روایات در فضیلت نماز جماعت، حاکی از قیمت ایجاد یک جمع خدایی پیرامون یک امام

بله جمع شدن خیلی مهم هست. ببینید در بحث نماز، نماز جماعت چقدر مهم هست؟ میفرماید که اگر شما در نماز جمع بشید اگر نفرات تون به ده یا بیش از ده نفر برسه اگر همه ی دریاها مرکب بشوند و همه ی چون ها قلم بشوند ثمرات و ثواب اون نماز جماعت قابل احصاء نیست یعنی شبیه فضایی که خداوند میفرماید تعداد کلمات قابل احصاء نیست و چنین مثالی برای اون میزنه. ثمره ی یک جمع، خداوند داره به ما یاد میده، آموزش میده که من برای جمع ثمراتی میگذارم، اگر شما یک امام برای خودتون قرار بدید و پشت سر او بایستید و مأموم آن امام بشید، ده نفر به او وصل بشید و یک فعل خدایی رو به امامت او دنبال بکنید ثمراتی قرار میدم که قابل احصاء نیست. این نماز جماعت که خودش هدف نیست، این جمع شدن خودش هدف نیست، این جمع شدن تازه خودش شروع یک حرکت به سمت یک سرزمین و به سمت یک سری ثمرات هست.‌

ایجاد جمع خدایی برای عبور از دروازه غدیر، حاصل امامت رسول الله ص

رسول الله صلوات الله علیه و آله امام هستند، ایشون رسول هستند لذا ماجرای غدیر رو ابلاغ میکنند، امام هستند لذا جمع درست میکنند که جمع رو از باب غدیر عبور بدهند و به سرزمینی جدید وارد کنند. اهل بیت علیهم السلام خودشون هم از وجه امامت همین کار رو انجام میدن. ماجرای غدیر، باب غدیر یک باب تمام شده نیست، یک باب بسته شده نیست، در هزار و اندی سال پیش مطرح شده باشه و بسته شده باشه بلکه بابی هست که انسانها بصورت جمعی از اون باب عبور میکنند و در نهایت هم باید همه ی انسان ها نسبت به این باب تعیین تکلیف بشوند.‌

قرار داده شدن ثمراتی عالی در جمع خدایی، بسته به محور آن جمع

بله جمع شدن برای ورود به ثمراتی بزرگ خیلی مهم هست، اینکه محور جمع چی باشه، حول چه چیزی جمع شدن خیلی مهم هست. یک موقعی شما حول امامت رسول الله صلوات الله علیه جمع میشوید، ثمره اش میشه اینکه اون جمع رو بصورت جمعی از باب غدیر عبور میدید( اگر حول امامت رسول الله صلوات الله علیه و آله جمع بشید ). یک موقعی یک جمعی حول یک رفتار خوب جمع میشن، اون هم خوب هست، یک موقعی یک جمعی حول نماز جمع میشن اون هم ثمرات خودش رو داره.‌

اربعین، نشانه‌ی ایجاد یک جمع خدایی، حاکی از برنامه خدا برای عبور به سوی ماجراهای بزرگ

بله در عالم خداوند برنامه های جمعی داره، بسیاری از برنامه های کلان و بزرگ و برنامه های استخوان دار خدا برنامه های جمعی هست، برنامه هایی هست که برای جمع ها داره. انسان عاقل وقتی برنامه ای از برنامه های خدا رو میشنوه توجه میکنه این برنامه یک برنامه ی کلان جمعی هست یا یک برنامه ی فردی هست؟ اگر یک برنامه ی کلان جمعی باشه دقت میکنه که خب در کدام جمع باید بره؟ الان اون جمع کجا هست؟ چه جوری جمع باید شکل بگیره؟ برای رفتن و قرار گرفتن در جمعی که میتونه از این برنامه ی جمعی خدا بهره مند بشه، چه کار باید بکنه؟ خداوند برای این برنامه هایش نشانه ها قرار میده مانند ماجرای اربعین. اربعین نشانه ی خداست، خداوند در اربعین داره نشون میده که من دارم جمعی رو شکل میدم، انسان عاقل فکر میکنه.( به هر دلیلی و به هر شکل و به هر نحوه ای که خداوند داره جمع رو شکل میده، با احساس، با احساس نیاز، با نور با کشش های فطری ) به هر شکلی که داره جمع شو شکل میده، داره جمع بزرگی رو شکل میده، انسان عاقل فکر میکنه و میگه اگر جمعی خدایی داره شکل میگیره پس خداوند برنامه ی بزرگی برای این جمع داره، پس خداوند برای جمع برنامه ای داره. مانند اون روزی که خداوند ملائکه رو صدا کنه؛« وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ...(34 اعراف )» تا همینجا رو بشنویم تمام. یعنی ملائکه رو جمع کرد و با اونها حرف زد. تا الان ملائکه رو جمع کرد. انسان عاقل باید بگه خب احتمالا خداوند برنامه ای داره، یک برنامه ی مهمی داره که همه ی ملائکه رو صدا کرد و به اینجا آورد، جمع کرد و همه اینجا نشسته اند و به گوش هستند. خداوند فرموده همه جمع بشید و به اینجا بیایید میخوام یک حرف مهمی بزنم. خب اینکه همه رو جمع کرد حتما یک مقوله ی مهمی هست. پس خداوند یک برنامه ی مهمی داره و در ماجرای اربعین هم همینطور هست.‌

ارتفاع و اهمیت محور یک جمع، نشان‌دهنده قیمت برنامه‌های پیش‌روی جمع

این رفتار رو ببینید؛ در ماجرای غدیر خم، اون ماجرای نمادین غدیر خم در هزار و چهارصد سال پیش هم انجام شد، رسول الله صلوات الله علیه و آله فرمودند همه رو صدا کنید که بیایند، بگید جلویی ها برگردند و صبر کنید عقبی ها بیایند و همه رو به اینجا بیارید. انسان عاقل اگر اونجا باشه میگه حتما یک برنامه ی مهمی هست که همه باید بیاییم وإلّا اگر یک بحثی بود، یک نکته ای بود میتونستند به چهار نفر بفرمایند اون نکته رو و بفرمایند برید به همه بگید. نه! میفرمایند همه رو جمع کنید. وقتی جمع میکنیم یعنی یک برنامه جمعی در پیش هست( این یک و دوم اینکه ) و برنامه خیلی مهم هست. برای اینکه رسول الله صلوات الله علیه و آله دارند جمع میکنند. اینکه چه کسی داره جمع میکنه و انسانها حول چه چیزی دارند جمع میشوند نشان دهنده ی قیمت آن برنامه هست. در ماجرای ملائکه خداوند داره ملائکه رو جمع میکنه، رب ملائکه داره ملائکه رو جمع میکنه پس مقوله ی مهمی هست. یکی از ملائکه رو صدا نکرده که بیایید جمع بشید دور هم یک کاری داریم اینطور نبوده است. خداوند توفیق بده که ما همیشه مترصد برنامه های بزرگ خدا، برنامه هایی که خداوند برای جمع های خدایی داره باشیم، حواس مون باشه که در جمع های خدایی چه جوری قرار بگیریم؟ کیفیت و چگونگی جمع های خدایی رو بشناسیم، محور های جمع های خدایی رو بشناسیم، بتونیم حول محور جمع های خدایی رفتار صحیح نشون بدیم و جزئی از اون جمع ها باشیم. إن شاء الله خداوند توفیق بده که در بهترین جمع های خدایی قرار بگیریم، در جمع هایی که بسیار قیمتی هستند. بعضی جمع ها خیلی قیمتی هستند، خیلی. بعضی جمع ها حول و حوش یک صفت زیبا جمع میشوند. مثلا بعضی افراد حول اینکه یک کار نیکی رو دنبال کنند( مثل دنبال کردن کمک به خلق الله ) دور هم جمع میشوند، خیلی صفت خوبی هست ولی بعضی جمع ها خیلی قیمتی هستند و به این راحتی تشکیل نمیشوند، به این راحتی شکل نمیگیرند. یک جمع خوب خانواده به این راحتی شکل نمیگیره یعنی قیمتی هست. یک جمع خوب شیعه به این راحتی شکل نمیگیره. یک جمع خوب حول امام علیه السلام به این راحتی شکل نمیگیره.‌

کاروان امام حسین ع، مصداقی از جمع خدایی سوره عادیات که وارد عالم حسینی ع شدند

بله بعضی جمع ها خیلی قیمتی هستند. چرا باید جمع های خیلی قیمتی شکل بگیرند؟ چون بعضی برنامه های بزرگ خدا خیلی قیمتی هستند، جمع های قیمتی، جمع های بسیار مرتفع از این برنامه ها عبور میکنند، اون برنامه های اصلا برای این جمع ها گذاشته شده است. «جمعی که در سوره عادیات مطرح هست » یعنی یک جمع خیلی قیمتی و إلّا تشکیل دادن یک جمع ساده که اون همه زحمت نمیخواد. یعنی یک جمع خیلی قیمتی. تشکیل دادن یک جمعی حول و حوش چندتا صفت مثبت اون همه زحمت نمیخواد.« جمع سوره ی عادیات » یعنی یک جمع بسیار مرتفع، یک جمع بسیار عالی. چرا این جمع باید شکل بگیره؟ چرا چنین جمعی با این ارتفاع و با این قیمت و ارزش باید شکل بگیره؟ پاسخ این هست که حتما پیش روی اونها ماجرایی بزرگ هست، حتما ماجرایی بزرگ و کلان در عالم وجود داره که برای عبور و بهره مند شدن از اون ماجرا جمعی چنین قیمتی نیاز هست. یکی از مصادیق این جمع کاروان امام حسین علیه السلام هست. کاروان امام حسین علیه السلام یکی از جمع سوره عادیات هست. چه اتفاقی می افته؟ وقتی این جمع تشکیل شد، جمع از یک فضایی بسیار عالی عبور میکنه، در یک سرزمینی بسیار مرتفع قرار میگیره که در تخیل بسیاری از خوبان نمیتونه باشه، اون ماجرا در عالم وجود داره. عالم حسینی در عالم وجود داره اما چه کسی میتونه وارد این عالم بشه؟ « جمعی که درخور اون ماجرا باشه ». لذا جمع اون ماجرا شکل میگیره که وارد اون سرزمین بشه.‌

اعلی علیین، محل جمع شدن کاروانیان امام حسین ع به سوی عالم حسینی ع

بله ممکن هست که شما بپرسید این جمع شکل گرفت که به أعلی علّیین برسند؟ عرض میکنیم که نه، بلکه اعلی علّیین سرزمین جمع شدن اونها هست، أعلی علّیین عید آنها، سرزمین جمع شدن آنها هست. اونها در سرزمین اعلی علّیین به دور هم جمع شدند، تازه اونجا جمع شون جمع شد. آیا شود که روزی جمع ما هم جمع بشه و بگیم« جمع مون جمع هست ». در عالم برنامه های قیمتی وجود داره، یک سری برنامه های چنین قیمتی هستند که برای اون برنامه ها جمع هایی مثل جمع سوره عادیات نیاز هست. باید جمع هایی اینگونه شکل بگیرند.‌

ثاراللهی امام حسین برای تشکیل جمعی خدایی

بله بعضی جمع ها خیلی قیمت دارند و برای اونها زیاد زحمت کشیده میشه و سعی میشه تا جمعی شکل بگیره که ثمره اش میشه؛ « العاديات : 5 فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً » یعنی شکل گرفتن یک جمع ویژه. این جمع باید شکل بگیره. امام حسین علیه السلام ثارالله هستند برای اینکه محصول ثاراللهی ایشون بشه« فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً »( البته یک مرحله ی بعد از ثاراللهی امام حسین علیه السلام هست ). حجاب های پیرامون افراد رو بشکافی و از اون حجاب ها دل ها شون رو بِکِشی و بیاری و اون آدم ها رو برداری مثل ذرات غبار بیاری پیرامون تو قرار بگیرند. مثل ذرات غبار پراکنده مدام در حال حرکت پیرامون تو، تا اینجا میشه ثاراللهی، مثل عاشق ها، مثل محبین پیرامون تو مدام میگردند، بعد حالا شروع کنی و با اینها جمع تشکیل بدی یک پیکره، همه رو سر جای خود قرار بدی، با اینها یک تصویر بکشی، یک شاکله ی زیبا درست کنی. بله برای ماجراهای بزرگ خدایی جمع های قیمتی نیاز هست. محور اون جمع ها قیمتی هست. روش تشکیل اون جمع ها قیمتی هست، اشیائی که اون جمع رو تشکیل میدهند قیمتی هست. کسانی که در اون جمع هستند و برای تشکیل اون جمع زحمت میکشند بسیار قیمتی هستند.رفتار های تشکیل اون جمع بسیار قیمتی هست. در سوره عادیات خداوند به رفتارهای تشکیل چنین جمعی قسم میخوره( اینقدر برای خدا قیمت داره ).‌

إن شاء الله که خداوند توفیق بده به بهانه ی بحث غدیر خم ما با مقوله ی جمع خدایی دقیق و دقیقتر آشنا بشیم و معرفت اش رو پیدا بکنیم و در وجودمون قرار بدیم . جایگاه غدیر خم رو در بحث غدیر خم دقیق بشناسیم معرفتی قرآنی و دقیق تر به بحث غدیر خم پیدا بکنیم.‌

هدیه به پیشگاه امیرالمومنین علیه السلام صلواتی بفرستیم أللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم‌

مطالب مرتبط
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بالقرآن است