انسانی قرآنی بشیم،درآیات قرآن غوطه بخوریم،به هرآنچه از آیات قرآن میتونیم وارد بشیم،با آیات قرآن زندگی کنیم.با آیات قرآن رفیق بشیم،آیات قرآن نوره، نور ارتفاع گرفتن،چراغ راه دنیا و بعد از دنیا.بعداز مرگ، در ظلمات برزخ با کدوم نور بایست جلو مون رو ببینیم؟با چه نوری پیرامونمون رو ببینیم؟با چه نوری به جستجوی اهل بیت(علیهم اسلام)باشیم؟با چه نوری نشانه های راه رو ببینیم؟اگر بعد از مرگ یه کسی صدا کنه؛فلانی!راه که جلوی پاته،نشانه ها هم که هست خب بیا! شما میگی من راه رو نمی بینم.خدای نکرده یه فردی میگه،من راه رو نمی بینم،من نشانه ای نمی بینم،چشمان من نمی بینه،اینجا خیلی تاریکه.
انسان قرآنی؛نورآیات از سیماش بیرون میزنه
انسان قرآنی؛نورآیات از سیماش بیرون میزنه،محل درخشش نور آیاته،با نور آیات پیرامونش روشنه،فضای پیش روش روشنه،دیگران او رو میبینن و غبطه میخورن.میگن فلانی!تو چه جوری راه رو میبینی؟چقدر زیبا جلوی تو رو روشن میشه.میشه یه کم از اون نور به ما هم بدی؟
تا فرصت هست به قرآن بپردازیم، احساس نیاز به قرآن داشته باشیم
تا فرصت هست به قرآن بپردازیم.فرصت رو برای پرداختن به قرآن کوتاه بدونیم،تنگ بدونیم،کم بدونیم.احساس نیاز به قرآن داشته باشیم،منظرمون به خودمون به راه پیش رو، به راه آخرت، به شکلی باشه که احساس نیاز به قرآن داشته باشیم؟فلانی!نیازمند چی هستی؟میشه نیازهای اولیه و ضروری خودت رو بگی؟میگی؛ اول قرآن.دومی رو میشه بگی؟میگی؛دوم قرآن،میشه سومی رو بگی؟سوم قرآن.همینجوری فرد سوال میکنه،میشه هزارمی رو بگی؟هزارمین نیاز ضروریت چیه؟ قرآن.من نیازمند قرآنم،نیازمند نور قرآنم،نیازمند هدایت قرآنم،نیازمند ولایت قرآنم،نیازمند رفاقت با قرآنم.
عزم کنیم به بهترین رفتارها در قبال قرآن
عزم کنیم به رفتار زیبا در قبال قرآن.به بهترین رفتارها در قبال قرآن.تقوا داشته باشیم،نسبت به قرآن.ایمان داشته باشیم،نسبت به قرآن.قرآن رو مرتفع بدونیم،ایمان داشته باشیم،به غیب قرآن.ایمان داشته باشیم به ارتفاعات قرآن.قرآن رو مبرا از هر «ریب»ی بدونیم.قرآن رو دور از هر تردیدی بدونیم،دور از هر ابهامی بدونیم،نوع پرداختن مون به قرآن به شکلی باشه که قرآن رو بسیار متقن بدونیم،بسیار قوی بدوینم،بسیار «أقوم»بدونیم.
«الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْب»به ارتفاعات بسیار بالای قرآن ایمان دارند، و بر اساس این ارتفاعات به نماز می ایستند.
اصلا در آیات ابتدایی سوره ی بقره،میفرمایدکه: «ذَالِكَ الْكِتَبُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ(بقره2)»میدونید «متقین»یعنی چی؟یعنی کسانی که «ریب»ی در آن کتاب نمیدونن.چرا در این آیه «لا ریب فیه »مطرح شده؟«متقین»مطرح میشه؟ متقین کسانی اند که حیطه ی قرآن رو دور از هر گونه«ریب»میدونن.گروهی از این متقین کسانی هستند که ایمان دارن به ارتفاعات قرآن، «الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْب»به ارتفاعات بسیار بالای قرآن ایمان دارند.بر اساس این ارتفاعات ودر فضای این ارتفاعات و به دنبال این ارتفاعات به نماز می ایستند.
«وممَِّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُون»ورزقشون رو به کار میگیرند برای رسیدن به این ارتفاعات،و زندگی شون رو به کار میگیرند برای رسیدن به این ارتفاعات.
تقوا در قبال «ذلک الکتاب»؛ «لاریب فیه»است
پس تقوا در قبال «ذلک الکتاب»؛ «لاریب فیه»است.تقوا در قبال «ذلک الکتاب »چیه؟ «لا ریب فیه». با این شروع میشه،شما با این در زمره ی متقین نسبت به کتاب قرار میگیری.
حالا اگر بیای همت کنی نسبت به ارتفاعات این کتاب،نسبت به غیب این کتاب،با نمازت،با همه ی زندگیت،تو کی هستی؟چه ثمره ای داری؟ «بر هدایت رب قرار میگیری».
ببینید؛«هدیً للمتقین»؛هدایت هست برای متقین،خب چه جوری از این هدایت بهره میبرند؟میگیم بله،حالا باید راه هایی پیدا کنند و از این هدایت بهره ببرند.دودسته شون مطرح میشه(تاکید)دودسته مطرح میشه؛ «الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ ممَِّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ(3)». یه دسته ی دیگه هم مطرح میشه؛«وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بمَِا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَ مَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَ بِالاَْخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ(4)
خب دسته ی اول چی میشن؟«أُوْلَئكَ عَلىَ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ »، دسته ی دوم چی میشن؟«وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(5)»
باز شدن باب هدایت های «ذلک الکتاب»، با تقواست
باز شدن باب هدایت های «ذلک الکتاب»، با تقواست، قرار گرفتن بر هدایت از جانب رب با ««الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ ممَِّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ(3)»است.
پس به قرآن بها بدیم.فرصت رو برای پرداختن به قرآن کم بدونیم.معلوم نیست چند صباح دیگه در دنیا زنده هستیم،و معلوم نیست وقتی از دنیا میرریم،زنده هستیم یا جزء مردگانیم.
بودن در جمعی با قلوبی نزدیک، یکسو و متمایل به قرآن، محبت بسیار بزرگی است
محبت خدا به ما خیلی زیاد بوده،همین که جمعی هستیم با قلوبی نزدیک،جمعی هستیم با قلوبی یکسو و متمایل به قرآن این محبت بسیار بزرگی است از این فرصت استفاده کنیم.این فرصت رو مغتنم بشمریم برای اعتصام به قرآن
