تفکر، راهکار حرکت از پوسته به سوی هسته‌ی دین


تفکر، راهکار حرکت از پوسته به سوی هسته‌ی دین

جمعه 10 ذی‌الحجه 1438 دفتر نواب- جلسات عمومی(دعای ندبه)‌

یکی از راهکارهای بسنده نکردن به ظاهر و توجه بیشتر به باطن دین، تفکر و تعمق در مقولات دینی است البته تفکری در چارچوب قرآن و روایات اهل بیت ع

بسم الله الرحمن الرحیم از پوسته تا هسته ی دین، یه مطلب ساده رو مد نظر داشته باشیم ما گاهی یعنی بشیریت، دینداران، در طول دینداری و سالهای متمادی در بحث دینداری به سمت پوسته کشیده میشند یعنی ظاهر دین و این مطلب رو مورد توجه داشته باشیم که ما چه کار کنیم فقط درگیر پوسته ی دین نباشیم در دین مسائل مختلف، موضوعات مختلف وجود داره و ما با اون موضوعات مواجه هستیم چه کار کنیم که فقط درگیر پوسته ی دین نباشیم بلکه به هسته هم بپردازیم به عبارتی بلکه به معنا هم بپردازیم فقط ظاهر برامون مطرح نباشه، یکی از راه کارها تعقل و تفکر هست، خداوند در قرآن ما رو به این مسیر دعوت کرده یه مقداری فکر کنیم، یعنی حداقل به موضوعاتی که در ظاهر دین هستند و به اون می پردازیم یه بار فکر کرده باشیم یک بار به اون موضوعات تامل کرده باشیم، این رو مد نظر خودمون داشته باشیم، در طول تاریخ عمرمون به موضوعات دینی که می پردازیم یه بار فکر کرده باشیم به چرایی اون موضوع به چیستی اون موضوع به معنای اون رفتار، در مورد برخی هاشون بیشتر فکر کرده باشیم در مورد برخی هاشون مباحثه کرده باشیم و البته سعی کنیم که پاسخ افکارمون رو، سوالات مون رو، جهت افکار و تعقل مون رو از قرآن دریافت کنیم از اهل بیت علیهم السلام دریافت کنیم در هر صورت اندیشه کنیم و الا مدتی می گذره و ما به عنوان عضوی از یک جامعه و در مجموعه یک جامعه درگیر ظاهر میشه ظاهری که گاهی از مقصد دور هست یا به مقصد اون جوری که باید توجه کافی نداره، ‌

در آموزش‌ها باید تفکر در عمق دین لحاظ گردد و به آموزش ظاهر دین بسنده نگردد

در خودمون این موضوع رو باید پر رنگ کنیم در فرزندان مون پر رنگ کنیم، اونهایی که مسولیت های آموزشی دارند این رو باید در آموزش ها لحاظ کنند آموزش و چیدمان آموزش مسائل دینی باید به شکلی باشه که انسانها به تفکر و تعمق در مسایل دینی کشیده بشند در آموزشها این ضعف وجود داره اولین چیزی که پیش رو افراد گذاشته میشه ظاهر هست و پایبندی به اون ظاهر و هیمن جا هم کار تموم میشه عمدتا این طور هست، همین که بچه ها رو دعوت کنیم به نماز بچه ها بیان بایستند به نماز و نماز بخونند کفایت می کنه و این اشتباه هست، ما خودمون همین که مثلا ببینیم که فرزندمون بلند شد و نماز می خونه میگیم خب خدا رو شکر بچه ی ما نماز خون هست بعد برامون کفایت می کنه اینجا متوقف میشیم و این غلط هست ‌

نتیجه ماندن در پوسته دین، عادت کردن به ظاهر دین است که کم‌کم همان ظاهر نیز کم‌رنگ‌تر و ناقص‌تر خواهد شد

و اگر یک انسانی رو مدتی قابل توجه در این پوسته نگه داری عادت می کنه و این خوب نیست وقتی این عمومی شد کار بد تر میشه یک جامعه ای به پوسته پرداخت کار بدتر میشه و سخت تر میشه، انسانها دیگه خودشون رو دعوت به تعمق نمی کنند بلکه همدیگر رو در پرداختن به اون ظاهر کمک می کنند و به مرور ظاهر هم کم رنگ میشه و ناقص میشه حتی ظاهر هم کامل اجرا نمیشه هم کم رنگ میشه هم ناقص میشه و این تقریبا شاید در بحث دینداری عمده ترین مشکلی هست که ما در جامعه با اون مواجه هستیم، شاید ظاهر مطلب ساده هست ولی اصلی ترین مشکلی هست که ما در جامعه ی دیندار با اون مواجه هستیم، دیگه براشون غیر پوسته مهم نیست خیلی به غیر از پوسته رغبتی ندارند دین تعریفش همین شده در صورتی که هم در روایات ما هم در آیات قرآن ما از این موضوع نهی شدیم بسیار به تعمق و تفکر و تدبر و تعقل دعوت شدیم ‌

آفت عدم تفکر در دین عامل عادت نمودن و خو گرفتن به وضع موجود است، این‌گونه است که به غیبت امام زمان ع عادت نموده‌ایم

گاهی اوقات در روایات ما پرداختن فقط به پوسته ی دین رو انگار هیچ فرض کردند گفتند هیچی نیست این، بله باید در مسائل دینی این عمق رو دنبال کنیم این تفکر این معنا رو دنبال کنیم، ما هر روز یا در مناسبت های مختلف درگیر مسائل مختلف دینی هستیم رفتارهای فردی، اجتماعی، اولین و یکی از مهم ترین آفت های تفکر نکردن عادت کردن به وضع موجود هست و این خوب نیست ببینید ما به غیبت امام زمان صلوات الله علیه عادت کردیم چرا؟ چون تفکر نمی کنیم چون عمیق نمیشیم لذا عادت کردیم یک سری رفتارها تعریف کردیم نسبت به امام زمان صلوات الله علیه در دوران غیبت این رفتارها هم برای ما ظاهر هست عمیق نیست، به همون رفتار می پردازیم بعد به مرور همون رفتارها هم کم رنگ، کم رنگ و کم رنگ تر میشند، نماز مون همین طور سایر رفتارهای دینی مون همین طور بسیاری از مقولات دین همین طور، عید قربان میشه از معنا خارج میشیم اصلا در معنا نیستیم، بله ما باید به سمت تفکر بریم خودمون فکر کنیم گاهی در خانواده فکر کنیم با دوستی با رفیقی با اهل خانه گاهی بنشینیم صحبت کنیم خیلی قیمت داره ها، مثلا مناسبت عید قربان میشه با یه دوستی با اهل خونه یه موقع یه فرصتی نیم ساعت بشینیم صحبت کنیم بگیم اصلا عید قربان چی هست معناش چیه، یه مدتی این طور باشیم این جوری زندگی کنیم اطرافیان مون دعوت کنیم به این مسئله.‌

مطالب مرتبط
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بالقرآن است