با ذکر نعمت به حمد کشیده بشیم، واجدآیه ی «الحمد لله رب العالمین»باشد، میتواند «حامد»باشد
با ذکر نعمت به حمد کشیده بشیم.از مهمترین موضوعاتی که مارا به حمد میکشاند ذکر نعمت است.الان چه کسی میتواند «حامد»باشد؟یعنی واجدآیه ی «الحمد لله رب العالمین»باشد.
شکر؛ دیدن محبت هاست، حمد؛دیدن روابط بین موضوعات:امارت و ولایت.در فضایی که امارت و ولایت شما را جلو میبرد ،شما به حمد کشیده میشوید
تفاوت حمد و شکر؛شکر؛ دیدن این محبت، حمد؛دیدن روابط بین موضوعات:امارت و ولایت.در فضایی که امارت و ولایت شما را جلو میبرد ،شما به حمد کشیده میشوید.
«بسم الله الرحمن الرحیم»یعنی با توکل و غیرت و عزم به یک آغاز، در نماز،عزم به نماز با توکل بر خدا
وقتی گفته میشود؛«بسم الله الرحمن الرحیم»یعنی با توکل و غیرت و عزم به یک آغاز.(شببیه به سلام کردن که در اغاز به کار میرود ،مفهوم سلام نیز در قرآن یک آغاز است،«تحیتهم یوم یلقونه سلام»یعنی هنگام ملاقات تازه آغاز راه است).آغاز برای چی؟در نماز،عزم به نماز با توکل بر خدا.آیا من واقعا حامد هستم؟یعنی ولایت و امارت خداوند را که درونش هستم(اینکه از یک صحنه ای به صحنه ی دیگری کشیده میشوم و....) را متوجه ام؟بسیاری از ولایتها و امارتها برای حامد کردن افراد است.
کلید نشستن بر سفره ی رحمانیت و رحیمیت؛حامد شدن است
کلید نشستن بر سفره ی رحمانیت و رحیمیت؛حامد شدن است.در هر صحنه ای که کشیده شوم،نق زدن و غر زدن با حامد شدن فاصله دارد،و انسان را از حمد ودور میکند.
مثال زیارت عاشورا تربیت کردن حامد است،کشاندن به اوج سختی هاو....برای اینکه حامد باشی،سر به سجده بگذاری و بگویی«اللهم لک الحمد ...»
مثال زیارت عاشورا تربیت کردن حامد است،کشاندن به اوج سختی هاو....برای اینکه حامد باشی،سر به سجده بگذاری و بگویی«اللهم لک الحمد ...»خدایا من حامد شدم،من حمد تو میکنم.
سعی کنیم در حامد بودن از هم سبقت بگیریم،هم نعمات را ذکر کنیم هم ولایتها و امارتها را،اینقدر که به حمد کشیده بشیم
به زندگی خودمان نگاه کنیم،بالا و پائین ها و....در نهایت بر سر این سفره ایم،آدم این ولایت راببیند و در نهایت بگوید«اللهم لک الحمد...»سعی کنیم در حامد بودن از هم سبقت بگیریم،هم نعمات را ذکر کنیم هم ولایتها و امارتها را،اینقدر که به حمد کشیده بشیم،اینقدر که کسی دید بگوید فلانی حامد است.
سفره ی رحیمیت خدا به سمت دریای کوثر است،برای اینکار دغدغه داشته باش
سفره ی رحیمیت خدا به سمت دریای کوثر است،برای اینکار دغدغه داشته باش،شب و روز بگذار،حامد باش،با حامد شدن به سوی سفره ی رحمانیت و رحیمیت برویم.سوره ی حمد نسخه ی قرآنی برای رفتن بر سر سفره ی رحیمیت و رحمانیت،حامد باش سپس با مالک یوم الدین آشنا شو،با مالک یوم الدین همراه شو،با او همآهنگ شو،حالا تازه بگو،«إیاک نعبد و إیاک نستعین»از تو کمک میخواهم .
قانون خدا این است که یک بار بگی کمکم کن هزار بار کمک میکنه،اما ما هزار بار میگیم اما نمیشه برای اینه که از مسیر سوره حمد جلو نمیآیم
قانون خدا این است که یک بار بگی کمکم کن هزار بار کمک میکنه،اما ما هزار بار میگیم اما نمیشه برای اینه که از این مسیر جلو نمیآیم،کمک کن برای چی؟ من را بر صراط بگذار....حامد باشیم.
یاوران امام حسین(علیه السلام)در اوج حامد بودن اند،لذادر سخترین شرایط اهل صفا و صمیمیت اند
وارد محرم شدیم،آیا ولایت و امارتی که بر ما وجود دارد را به گونه ای حس میکنیم که ما را به حمد خدا بکشاند؟اگر کیف نمیکنی،اگر اهل صفا و صمیمیت و ...نیستی،پس در حمد مشکل داری،یاوران امام حسین(علیه السلام)در اوج حامد بودن اند،لذادر سخترین شرایط اهل صفا و صمیمیت اند،در حمد خدا غوطه ور بودند،اینقدر که حمد خدا برآنها غلبه کرده ،و شدائد را درک نمیکنند.
زبان حال حامدین با تمام وجود، این است:خدایا!من کجا و اینجا کجا؟خدایا!من کجا و یاوری امام ع کجا؟تو چه امارتی کردی!عجب ولایتی!عجب امارتی! در این فضا شکر نعمت هم قرار دارد.
زبان حال حامدین با تمام وجود،با تک تک سلولهایشان این است:خدایا!من کجا و اینجا کجا؟خدایا!من کجا و یاوری امام (علیه السلام)کجا؟تو چه امارتی کردی!عجب ولایتی!عجب امارتی! در این فضا شکر نعمت هم قرار دارد.در کل مسیر هرآنچه بود؛سختی ،گشایش و...همه را الحمد،امارت تو بود،ولایت تو بود.انسان حامد با ورود در صحنه ی عاشورا نیز حامد است،در فضای عاشورا الحمد لله بر زبانش جاریست،إنشاءالله که همه ی ما را در فضای حمد یاری کند.
اگر حمد و شکر کمرنگ باشد،از کاروان جا می مانی، با حمد، عمق بگیریم
اگر در مسیر کاروان و همراهی با کاروان تا هرکجا که باشی،اگر حمد و شکر کمرنگ باشد،از کاروان جا می مانی.چون کاروان در دریای حسینیت عمیق است و پر سرعت.چه طور عمق بگیریم؟ با حمد.
در بحث مصائب باید جوری بود که فشارها را حس نکنی،با حمد میتوان اینونه بود.این کشتی (سفینه الحسین (علیه السلام))به عمق مصائب زد،کیست که همراهی کند؟ کسی که قبل از این مصائب بسیارحامد بود وپس از گذشتن از این مصائب همچنان حامد است.در بحث ایمانیات و معارف ؛کیست که در حرکت سریع امام(علیه السلام)به سمت اعلی علیین با سرعت و در زمانی کم(چند ساعت یا چند روز) همراهی کند؟حامد.
حامد کسی است که با ولایت و امارت بزرگ شده،در گوشت و خونش هست
حامد کسی است که با ولایت و امارت بزرگ شده،در گوشت و خونش هست،اگر اینطور نیستی،نگاه کن به گذشته ات،ببین چقدر امرت شده ای.با دیدن این ها تازه شروع حامد شدن است،بعد باید در این فضا زندگی کرد،که خدایا،تو چقدر دقیق ،منطقی و....رفتارمیکنی.
