پنجشنبه-23شعبان1436-حکیم-جلسات عمومی-درآستانه ماه رمضان
یک صلواتی بفرستیم أللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
بسم الله الرحمن الرحیم توکلت علی الله
« اهل مسئلت بودن»؛
تعلیم «اهل مسئلت بودن»، فرهنگ و تربیت مورد توجه اهل بیت ع
وقتی به بسیاری از آیات قران و تعالیم اهل بیت علیهم السلام که توجه میکنیم میبینیم که یک فرهنگ رو یک تربیت رو آموزش میدن« اهل سوال باشید، اهل مسئلت باشید»( منظور از سوال، پرسش نیست بلکه این هست که اهل مسئلت باشید).
«دعا»، به خاطر اهل مسئلت بودن
در بسیاری از ادعیه این موضوع آموزش داده میشه. تقریبا دعایی پیدا نمیکنید که در اون« مسئلت» مطرح نباشه و اصلا« دعا» از این ماجرا درآمده است. چرا« دعا»؟ بخاطر« اهل مسئلت بودن».
مثلا در دعای ماه رجب شما اهل مسئلت هستید. در دعای ماه شعبان در صلوات شعبانیه اهل مسئلت هستید یعنی در مجموع انسان باید« سائل» باشه. هیچ انسانی از« سائل» بودن غنی نیست و نمیتونه بگه که من نیاز ندارم که سائل باشم. در هر موقعیتی در هر شرایطی در هر دوره ای انسان باید سائل باشه.
عدم شناخت و رفتار صحیح در بحث مسئلت داشتن در جامعه
بحث مسئلت در قرآن بحث بزرگ و پررنگی هست و ما تقریبا از موضوع مسئلت شناخت دقیقی نداریم و خیلی کلی میگیم برای« مسئلت داشتن»خب« موضوعی رو بخواهیم دیگه و حتی در این خواستن هم رفتار دقیقی نداریم».
«وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ»؛ قرب به خدا بوسیله مسئلت از رسول الله ص
بعنوان مثال یک آیه قرآن رو ببینیم. خداوند میفرماید که أعوذ بالله من الشیطان الرجیم« وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي» وقتی که یک بنده من از شما سوال کرد( خطاب آیه به سید ما رسول الله صلوات الله علیه و آله هست) اگر از شما نسبت به من( خدا) مسئلتی داشت.
برخی احتمالا بفرمایند که در ادامه آیه باید فرموده بشه که" قُل إِنِّي قَريبٌ" اما خداوند در ادامه آیه میفرماید که« فَإِنِّي قَريبٌ» من نزدیک او هستم من در قرب او قرار میگیرم.
ببینید یک وجه که از این آیه برداشت میشه« مسئلت» هست، اون فرد باید« مسئلت» کنه، بایستی نسبت به خدا مسئلت داشته باشه. خب چرا نمیفرماید که" زمانی که بنده ای نسبت به من مسئلت داشته باشه من نزدیک او هستم" چرا میفرماید که« زمانی که از شما( ای رسول الله) نسبت به من(خدا) مسئلت کنه من نزدیک هستم" چرا؟