واجدان صفات مسکین، یتیم و اسیر در پناه اولیاء الهی
1395/07/30
واجدان صفات مسکین، یتیم و اسیر در پناه اولیاء الهی
جمعه نوزدهم محرم الحرام 1438 نواب
مسکین، یتیم و اسیر، صفاتی در قبال اولیاء الهی در نظام خلافت خدا
بحث مسکین یتیم و اسیر یک مسیر رشد و یک صفت برای انسان ها هست. از درجات مختلف این مفاهیم و صفات انسانها شروع میکنند و نسبت به نظام خلافت خدا این درجات صفات رو طی میکنند، اینکه شما در درجه ای مسکین و یتیم و اسیر یکی از اولیای خدا میشید یعنی در مسیر خدا این صفات مسکین و یتیم و اسیر نسبت به خدا مطرح هست، در مسیر خداوند مطرح هست.
رسول الله ص، عالیترین واجد صفت یتیم اِلیالله
انسانها باید مسکین و یتیم و اسیر در مسیر خدا و نسبت به خدا باشند، حتی اولیاء الله از این صفات مستثنی نیستند و درجات بالاتر این صفات رو دارند، مسکین ترین انسانها نسبت به خدا اولیاء خدا هستند، یتیم ترین انسانها نسبت به خدا اولیاء خدا هستند، عالیترین این مصادیق در مورد اولیاء خدا مطرح هست. در مورد رسول الله صلوات الله علیه در سوره ضحی داریم که شما یتیم بودید و ما شما رو پناه دادیم، این ارائه ی بیان یک صفت عالی از رسول الله صلوات الله علیه و آله هست. خداوند مهر تائید بر رسول الله میزنه و میفرماید شما آنقدر یتیم بودید که دیگه فقط سرپرست شما فقط من شدم و هیچکس دیگری سرپرست شما نشد. هیچکس دیگری در ولایت شما هیچ نقشی نداشت، بالای سر شما فقط خود من بودم و شما یتیم بودید، یعنی همه ی دست ها رو بریده بودید، به هیچ کسی فرصت نداده بودید که حتی مقدار کمی بر شما ولایت داشته باشه، برای شما و نسبت به شما پشتیبانی داشته باشه، حمایت کنه.
انسان واجد صفات مسکین، یتیم و اسیر، توسط خدا بواسطه خلفائش پناه داده میشوند
من شما رو یتیم یافتم و چون اینگونه شده بودی خودم به سراغ تو آمدم. چون اینگونه شده بودی خودم به سراغ تو آمدم و خودم شما رو پناه دادم. انسانها لازم هست که وارد این صفات بشوند« مسکین یتیم و اسیر». اگر وارد این صفات شدند خدا بواسطه ی اولیاء خودش، بوسیله ی خلفاء خودش به سراغ اونها میآد و اونها رو پناه میده، به اونها رسیدگی میکنه. ببینید در آیه 8 سوره انسان مطرح هست که« وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً (8) » اونها طعام میدهند، بر اساس محبت هم طعام میدهند، در این آیه اون وجه آمدن مسکین و یتیم و اسیر به سراغ اونها مطرح نیست، اینکه اونها مسکین و یتیم و اسیر هستند کافی هست. خلفاء خدا به سراغ اونها میروند« عَلَی حُبِّهِ » به اونها اطعام میکنند. انسان ها باید صفات مسکین و یتیم و اسیر رو وجودشون پررنگ بکنند و قرار بدهند. ببینید حضرت موسی علیه السلام چه رفتاری میکنند؟ وقتی که دورانی رشد کرده و رفتارهایی از خودشون نشون میدهند، اون زمانی که از بنی اسرائیل جدا میشوند، یعنی به تعبیری از فرعونیان فرار میکنند و در مسیر به سوی حضرت شعیب هستند، اونجا مطرح میکنند خدایا من به هر چیزی از جانب تو فقیر هستم. اینجا یعنی مسکین بودن موسی علیه السلام، ابراز مسکین بودن حضرت موسی علیه السلام در درگاه خدا هست. این صفات باید در وجود همهی ما باشه، چقدر در قرآن آیه نسبت به رسول الله صلوات الله علیه و آله داریم که به مساکین و ایتام رسیدگی کنید. چقدر جالب، خداوند به رسول الله صلوات الله علیه و آله دستورالعمل داده اند، به مساکین و ایتام رسیدگی کنید. خب این یک دستور العمل هست، یک کسانی که دارای این صفات و ویژگی ها هستند به اونهارسیدگی کنید، به سراغ اونها برید. جالب هست که خداوند در آیات قرآن دو دسته رفتار رسیدگی و تعامل به انسان ها برای رسول الله صلوات علیه و آله دارند، یک دسته اینکه به سراغ برخی افراد بروید و به اونها توجه ویژه داشته باشید و هوای اونها رو خیلی داشته باشید و دسته ی دیگر هم اینکه به سراغ برخی افراد نرو، اونها رو رها کن، اونها رو کنار بگذار، با اونها چه کار داری؟ مساکین و ایتام از جمله افرادی هستند که خداوند به رسول الله چند بار در قران میفرماید که به اونها رسیدگی کنید، به سراغ اونها برید، اونها رو رها نکنید و حتی به برخی انسانهای دیگر هم مطرح هست که به سراغ این آدم ها برید و به اینها رسیدگی کنید.
انسان بیپول یا فاقد پدر، یک مصداق برای مفهوم مسکین و یتیم و نه تمام معنای آن
البته در اینجا یک درجه ای از معنا همین معناهای معمولی که وجود داره هست، مسکین یعنی کسی که فقیر هست و یتیم یعنی کسی که پدر نداره، به اینها توجه کنید ولی این معنا تنها معنا نیست، فقرای اقتصادی و کسی که پدر نداره از مصادیق این معنا هستند.