قرآن آسانسوری که بسیار سریع بسیار ارتفاع میدهد بسیار بیشتر از کسانی با زحمت خود و بدون قران به درجاتی رسیدهاند، بر سر چنین سفرهای بودن حمد و شکری متفاوت میطلبد
خدا رو باید شکر کرد بخاطر نعمت قرآن بخاطر اینکه انسان سر سفره ی قرآن هست بخاطر اینکه قرآن دریچه ی معرفت به روی انسان باز می کنه و انسان به معارف عالی دست پیدا می کنه، نه عالی ترین معارف بلکه معارف عالی به نسبت خودش به نسبت جایگاه خودش، وقتی انسان به جایگاه خودش نگاه می کنه میگه این معارف که در قرآن دست پیدا می کنیم خیلی عالی هست مقام این معارف از جایگاه و مقام ما خیلی فراتر هست، خدا رو باید بخاطر بودن بر سر سفره ی قرآن شکر کرد خیلی هم شکر کرد، چه انسانها در طول تاریخ که بسیار سعی کردند به معرفتی برسند و با سعی بسیار به معارفی رسیدند ولی بخاطر اینکه کمتر از قرآن بهره داشتن رسیدن به اون معارف سالها و مدتها زمان برد تا به درجاتی از اون معرفت رسیدند با سعی و تلاش خودشون از پلّکان ها و نردبان ها بالا رفتند، قرآن مثل آسانسور هست مثل یه بالابر هست شما میری در قرآن قرار می گیری قرآن شما رو بالا میبره، راهی که فلانی چندین سال با سعی و زحمت بالا رفته در مدت کوتاهی بواسطه ی قرآن بالا میریم این به من و شما بسته نیست این به قرآن بسته هست این به قرآن ربط داره، شما سوار آسانسور بشی افتخار نداره که پنج تا طبقه بالا رفتی افتخارش برای شما نیست افتخارش برای آسانسور هست آسانسور شما رو بالا برد، توفیقش برای شماست شما افتخار نمی کنی شما نمی تونی پُزش رو بدی علَمی برداری که من بالا اومدم من ارتفاع گرفتم نه این کار رو نباید بکنی ولی توفیقش برای شما بوده بالاخره شما توفیق پیدا کردی که چند طبقه ای بالا بری و این توفیق وقتی اینطوری توفیق بدست میاد شکر بسیار بیشتری می خواد حمد بسیار بیشتری می خواد.