نماز، وقت اثرگذاری در مسیر رجعت به سوی خداست


نماز، وقت اثرگذاری در مسیر رجعت به سوی خداست

سه‌شنبه 3 ربیع الثانی 1440 - دفتر فلسطین – جلسات نماز‌

در 45 بقره، دو فعل با عنوان استعانت به صبر و استعانت به نماز مطرح است که لزوما با هم اتفاق نمی‌افتند

در بحث آیات 153 تا 157 سوره ی بقره در بحث نماز خب وقتی می فرماید که يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ اینجا دو تا فعل از مومنین خواسته میشه اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ و اِسْتَعِينُواْ بِالصَّلاَةِ این دو تا فعل لزومی نداره که حتماً هم زمان انجام بشند و گاهی هم نمیشه که هم زمان انجام بشند طبق آیه ی 45 سوره ی بقره می فرماید که وَاسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ یعنی می فرماید استعانت به صلاۀ یا بحث صلاۀ موضوع سنگینی هست موضوع بزرگی هست یعنی دو تا موضوع کرده یعنی در بحث اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ دو تا موضوع دو تا فعل هست که لزومی نداره که حتماً بگیم اگر یکیش انجام شد اون یکی انجام شده یا اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ انجام شد اگر اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ انجام بشه اینطور نیست که شما بگید اِسْتَعِينُواْ بِالصَّلاَةِ هم انجام شده، یه کسی ممکنه در اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ موفق باشه ولی لزوماً هنوز در اِسْتَعِينُواْ بِالصَّلاَةِ توفیق نداره یعنی شما از این آیه و در کنارش از آیه ی 45 سوره ی بقره این مفهوم رو برداشت میکنی ‌

ثمرات استعانت به صبر، معیت خدا، بشارت رسول الله ص، صلوات از جانب خدا و هدایت است و این لزوما مرتبط با استعانت به صلاة نیست

خب اگر کسی در اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ توفیق داشته باشه میشه جزء صابرین وقتی شد جزء صابرین خداوند چند تا اتفاق رو میگه براش میافته یه عنوان کلی می فرماید إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ یه عنوان دیگه می فرماید بشارت از جانب رسول الله وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ این رو ادامه میده یه نتیجه می فرماید عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ البته در ادامه هم می فرماید وَ أُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ در نتیجه اول اولین نتیجه چی هست؟ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ با توفیق در اِسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ فرد میشه صابر مشمول صلوات از جانب خداوند میشه صلوات خداوند بر او قرار میگیره لزومی نداره اینجا بگیم که این فرد در اِسْتَعِينُواْ بِالصَّلاَةِ موفق شده اون بحث اینجا هم هست پس فردی که همچنان ممکنه در استعانت به صلاۀ موفق کافی رو نداشته باشه مشمول صلوات از جانب رب شده ‌

خداوند با در فضای صلوات خود در معیت صابران قرار می‌گیرد

خداوند فرمود بود که من میام اینجوری هست که خدا در معیت صابرین هست خب خداوند به چه چیزی در معیت صابرین هست؟ به کتاب؟ به وحی؟ به چه چیزی در معیت صابرین قرار میگره؟ بالاخره باید باید با یه شیئی یه جوری این معیتش رو کنار صابرین نشون بده شما اینجا پیدا میکنی صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ خداوند با صلوات از جانب خودش که این مرحله ی اول هست و مهم و بعد وَرَحْمَةٌ با صلوات از جانب خودش در معیت صابرین قرار میگیره یعنی حال و هوای اللهِ در معیت صابرین حال و هوای فضایی که الله در معیت صابرین هست صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ رو باید دنبال کرد ‌

در استعانت به نماز ابتدا باید خدا در فضایی از صلوات خود در معیت فرد قرار بگیرد و بارانی از صلوات و رحمت را نثار او کند تا فرد نائل به استعانت به نماز شود فلذا استعانت به نماز کاری بزرگ است

حالا شما در این فضا معنا کنید اِسْتَعِينُواْ بِالصَّلاَةِ شما بخوای استعانت بورزی به صلاۀ اول یا بهتر این بود که عرض کنیم بهتر هست که فضایی ایجاد بشه خداوند از مسیر باران صلوات و رحمت خودش بیاد کنار شما تا شما استعانت بورزی به صلاۀ پس استعانت به صلاۀ از همین آیه هم میشه برداشت کرد استعانت به صلاۀ مقوله ای بزرگی هست مقوله ی خیلی سنگینی هست مقوله ی خیلی سختی هست مراحلی داره باید به موقعیتی رسیده باشی که خداوند با صلوات پیرامون شما باشه با صلوات و رحمت، اگه میخوای به صلاۀ برسی رفتار اول از جانب خداست نه از جانب شما، ‌

در نماز اول باید بابی از نماز از سوی خدا بسوی انسان باز شود

در بحث صلاۀ اول رفتار خدا مهم هست در بحث صلاۀ ها... اول رفتار خدا مهم هست جریان صلاۀ اول فضای صلاۀ از جانب خداست شما باید آدمی باشی که جریانی از جانب خدا جریانی از صلاۀ از جانب خدا به سمت شما باشه بعد شما بری سراغ صلاۀ اگه خدا باب صلاۀ رو به روی شما و به سوی شما و بر شما باز نکنه شما نمی تونی بری سراغ صلاۀ پس رفتن سراغ صلاۀ افتتاح بابش باید از جانب خداوند باشه خداوند باید بابش رو باز کنه شما بری سراغ صلاۀ خداوند باید جریان صلاۀ رو به سمت شما بیاره شما بتونی بری سراغ صلاۀ‌

خداوند برای انسانهایی که معرفت به «إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ»، دارند بابی به نام نماز باز میکند تا آنها بتوانند همه چیز خود را برگردانند

این باب رو به روی کی باز میکنه؟ به روی کسانی که این هستند چی؟ قائل به این هستند معرفت به این دارند إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ما و همه چیز مون و همه ی متعلقات مون همگی متعلق به الله هستیم در مِلک الله هستیم در مالکیت الله هستیم و همه چیزمون رو همه ی اشیاء متعلق مون رو به او برمیگردونیم میخواند برگردونند قصد چی دارند؟ قصد بازگرداندن همه چی به سمت او، خداوند یه باب به روشون باز میکنه باب صلاۀ، باب صلاۀ به روی این افراد باز میشه یعنی اگه خداوند این باب رو باز نکنه اونها نمی تونند برگردونند اصلاً نمی تونند این مسیر رو پیش برند یا دقیقتر عرض کنیم اونها نمی تونند بحث در فضای صلاۀ پیش برند خداست که باید بحث صلاۀ رو افتتاح کنه خدا باب صلاۀ رو به روی اینها باز میکنه اینها میرند سراغ صلاۀ حالا استعانت می ورزند به صلاۀ در مسیر صلاۀ پیش میرند صلاۀ بجا میارند اقامه ی صلاۀ می کنند،‌

صلوات از جانب خدا جریان صله های خداست و نماز از طرف انسان مسیر صله و بازگرداندن به سوی خداست

شما یه معنا بگیرید از صلاۀ به عنوان مثال مسامحتاً یه معنا بگیرید به معنای صله صله مثلاً چیزی رو دادن، چیزی رو هدیه دادن به کسی چیزی رو تحویل دادن به کسی، آدمها انسانها فرض کنید انسانهایی وجود دارند انسانهایی هستند می خواند همه چیز شون رو صله بدند به خدا ، خدا باید بابش رو باز کنه در بحث اقامه ی نماز تنها بحث صله گرفتن مطرح نیست صله گرفتن کجاست؟ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ فضای صله های خداوندی از اون ور باز میشه در بحث اقامه ی نماز فضای صله دادن هم مطرح هست بله یه معنا در بحث اقامه ی صلاۀ بحث صله دادن بحث برگردوندند از جانب فرد اقامه کننده ی نماز هست چون که ما در این آیات دیدیم که بحث صلوات از جانب رب بر اونها در بحث استعانت اونها به صلاۀ مطرح نیست پس اگر صلاۀ و صلوات رو به معنای صله بگیریم صله های از جانب خداوند بر اونها ارتباطی به استعانت به صلاۀ نداره در آیه ی 157 می فرماید که عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ صلوات از جانب رب بر اونها هست خب بر اونها هست یعنی اینکه الان اونها مشمولش شدند یعنی از صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ دارند استفاده میبرند بهره مند شدند از صلاۀ بحث اقامه ی نماز دیگه نمی تونه بهره مندی از صله های خداوندی باشه بحث استعانت به صلاۀ دیگه نمی تونه بهره مندی از صله های از جانب خداوند باشه خب اون هست بر اونها وقتی هست یعنی عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ یعنی اونها دارند بهره مند میشند از صلاۀ اگر صلاۀ رو به معنای صله بگیریم یعنی اونها مشمول صله های خداوندی شدند خب حالا برند اقامه ی نماز کنند حالا برند اقامه ی صلاۀ کنند یعنی برند چی کار کنند؟ یعنی برند صله های خداوندی رو بگیرند؟ خب گرفته بودند خب بر اونها بود، برند استعانت کنند به صلاۀ یعنی اینکه خدایا به ما صله بده؟ خدایا خواهش می کنیم به ما صله بده؟ خب صلاۀ که بر اونها هست صله که بر اونها هست برو حالا شما برو صله بده ‌

« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ»، یعنی همانطور که خدا جریان صله ها را به سوی رسول الله ص قرار داده مومنان نیز با نمازشان جریانی از صله به سوی ایشان قرار دهند

این بحث رو ببرید ذیل بحث آیه ی 56 سوره ی احزاب إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ ، صَلُّوا عَلَيْهِ بده خدا این کار رو بر نبی داره انجام میده شما هم همین کار رو بر نبی انجام بده حالا اگه اونجا بگذاریم مفهوم صله در صلاۀ بگذاریم مفهوم صله یعنی خدا جریان صله ها رو بر نبی قرار داده نفرموده شما برو جریان صله ها رو بردار برو شما برو جریان صله ها رو بگیر برای خودت استفاده کن، شما هم برو جریان صله برش قرار بده شما هم این فضا رو باید دنبال کنی حالا اگر اونجا که مصداق حضرت رسول صلوات الله علیه هست اینجا هم که می فرماید خداوند بر اونها جریان صله قرار میده خب خداوند جریان صله رو بر اونها قرار داده و دیگه اونها بهره مند هستند ‌

کسی که می‌خواهد استعانت به نماز داشته باشد باید دارای دو ویژپی ظنّ به ملاقات و رجعت باشد، عنوان ایندو ویژگی خاشع بودن است

حالا اینجا معنا کنید الان استعانت به صله ها یعنی چی استعانت به صلاۀ یعنی چی استعانت به صلوات یعنی چی اقامه ی صلاۀ یعنی چی، یه معنا این میشه که حالا صله های خداوندی رو بگیر صله هایی که خدا از قبل خداوند به تو داده بگیر اونها رو به کار بگیر، با اتکاء اونها کاری انجام بده این معنا درش هست با اتکاء اونها چه کار انجام بده؟ ما عرض می کنیم با اتکاء اونها برو در فضای راجعون تو باید در فضایی از ملاقات رب و فضایی از صفت راجعون باشی اون موقع استعانت به صلاۀ رو دنبال کنی یعنی این باید مقصودت باشه به دنبال این باشی، طبق آیه ی 45 سوره ی بقره در مورد استعانت به صلاۀ می فرماید که وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ* الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اونهایی که به صلاۀ می خواند استعانت بورزند اگه میخواند موفق باشند باید دو تا ویژگی داشته باشند عنوان این دو ویژگی میشه خاشع اون دو ویژگی هست چی؟ در فضای حرکت به سمت ملاقات رب و در این فضا راجعون بودن باید رجعت کنند همه چیزشون رو هم خودشون رجعت کنند وقتی رجعت کنند یعنی پیرامون شون رو هم رجعت بدند یعنی موضوعات وابسته به خودشون رو هم رجعت بدند دیگه، ما به خاطر این عرض می کنیم رجعت دادن رجعت دادن خود و پیرامون و اون متعلقات خود این معنا رو بگذار در آیه ی 157 سوره ی بقره اینها کیاهستند؟ اینها کسانی هستند که از قبل خداوند جریان صلاۀ رو بر اینها باز کرده صلاۀ خودش رو اگه خداوند بر اینها چیزی قرار داده و به اینها داده حالا دیگه نوبت اینهاست پس یه معنا از استعانت به صلاۀ و اقامه ی صلاۀ میشه یه فضایی رو جریان دادن به سمت جلو یه فضایی رو دادن یعنی در فضای راجعون بحث کردن در فضای صله دادن ‌

شیعه سرباز در نماز به دنبال اثرگذاری است، امام حسین ع در روز عاشورا واقعا اقامه نماز نمودند یعنی هم خودشان و همه چیزهای وابسته به خود را به سوی خدا رجعت دادند

یعنی یک شیعه ی سرباز یه بخشیش باید اینطور فکر کنه نره در نماز بایسته بگه خدایا چی میدی بگه خدایا من اهل صبر بودم تو بابی از صلوات و رحمت رو به روی من باز کردی و من بهره مند شده ام الان اومدم یه کاری انجام بدم در اقامه ی نماز اومدم یه کاری انجام بدم اومدم در حریم تو یه کاری انجام بدم اومدم در فضای رجعت به سوی تو یه کاری انجام بدم اومدم راجع به سمت تو باشم اینجا شما معنا کن اَشهَدُ اَنَّکَ قَد اَقَمتَ الصَّلاۀ در مورد امام حسین علیه السلام، کی؟ عاشورا شما عاشورا رو ببین بعد بگو من شهادت میدم که تو اقامه ی صلاۀ کردی یعنی تو واقعاً همه چیز خودت رو خودت رو و همه چیز پیرامونت رو بردی و تحویل خدا دادی رجعت دادی به سمت خدا در حال و هوای ملاقات رب جریان صلوات خدا بر تو بود و تو رفتی به پاس اون در ازای اون صلوات خدا بر خودت همه چیز رو بردی تحویل خدا دادی البته این معنا که عرض می کنیم همه چیز رو بردی تحویل خدا دادی مسامحتاً عرض می کنیم ما الان به بخشی از معنا رسیدیم این رو باید پیش بریم حالا در اقامه ی صلاۀ شما چه میکنی؟ یعنی شما در اقامه صلاۀ باید این سوال رو بپرسی خدا برای تو یه کاری کرده شما الان چه میکنی؟ شما میخوای چی کار کنی؟ وقت نماز یعنی وقت تذکر به این اینکه شما میخوای برای خدا چه کنی؟ بر محمد و آل محمد صلواتی بفرستیم اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم .‌

مطالب مرتبط
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بالقرآن است