کسی که خودش را غرق سفره ی رحمانیت و رحیمیت خدا نمیدونه چه جوری میگه« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ؟»
بله خداوند در سوره ی حمد می فرماد چی ؟ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ »
بسم الله در سوره ی حمد ، جزء سوره ی حمده ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ؛ شما یعنی چی ؟ شما میای میگی به نام ،به اسم ، می ری توی فضای نشانه های خدا ، تو فضای اسمای خدا ، به اسم الله . که چی ، اللهی که چیه ؟ رحمان و رحیمه ، شما اقرار میکنی ، من الان خدا من را بر سفره ی رحمانیت و رحیمیت نشونده ، من الان این جا هستم . اِ قبول داری این جا هستی ؟کسی که باور نداره بر سر سفره ی رحمانیت و رحیمیته خداست . کسی که خودش را غرق سفره ی رحمانیت و رحیمیت خدا نمیدونه چه جوری میگه« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ؟»
قبول نیست این بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ . باید باور داشته باشی که بر سر سفره ی رحمانیت و رحیمیت خدا هستی اون موقع میگی : باسم الله ، بسم الله ؛ کی؟ کدوم الله ؟ رحمان و رحیم ، اونی که سفره ی رحمانیتش من را در بر گرفته ، اونی که من غرق سفره ی رحمیتش هستم ، این قدر نشانه گذاشته بر سر این سفره ، پر از رحمانیت و رحمیت ، بواسطه ی همین یک جمله ، بواسطه ی همین یک باور بواسطه ی همین یه اتفاق ، کدوم اتفاق ؟ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، فرد باید حامد بشه .فرد باید به حمد کشیده بشه ، صفتش باید بشه حمد .
اگه فقط یک آیه ی قرآن، فقط همین« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ »، ایمانمون باشه، ما بایدحامد بشیم .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ را باور داریم ؟ اگه فقط یک آیه ی قرآن، فقط همین« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ » اعتقادمون باشه، ایمانمون باشه، باورمون باشه، ما بایدحامد بشیم . اصلا بقیه ی چیزها را نمیخواهد . خدایا من خودم را غرق سفره ی رحمانیت و رحیمیت تو می دونم ، این قدر برای من بر سر این سفره ی رحمانیت و رحیمیت نشانه ها گذاشتی اصلا با سیلی از رحمانیت و رحیمیت را با خودت آشنا کردی من را متوجه خودت کردی ، من را عازمه به سمت خودت کردی .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، یعنی با توکل بر خدا، به سوی خدا، عزم می کنم (عزم می کنم که حامد بشم)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، یعنی توکل و عزم ؛ عزم با توکل به سوی خدا ، من عزم کردم خدایا ، چرا ؟ این قدر با رحمانیت و رحیمیت من را متنعم کردی برای من نشانه ها گذاشتی ؛ بله پس همین یک آیه ی سوره ی حمد ، کدوم آیه ؟ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ فرد را بایستی به حمد بکشونیم . بخاطره همین یک آیه ی سوره ی حمد انسان بایستی حامد بشه .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، باسم الله ، کدوم الله، اللهی که سر سفره ی رحمانیت و رحیمیتش هستیم ، غرق رحمانیت و رحیمیت او هستیم ، بسیار هم برام نشانه گذاشته ، بسیار هم توی این مسیر به من توجه کرده ، من در دنیا بودم ، غرقه دنیا بودم ، خدا سفره ی رحمانیت و رحیمیتش را برای من پهن کرد من را به سره این سفره آورد . خدایا به خاطر این محبته تو، بسوی تو عزم میکنم . با توکل بر تو عزم میکنم .
برای ورود به سوره حمد، باید به «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» ایمان داشته باشیم
خب عزم میکنم که چی بشم ؟ عزم میکنم که حامد بشم . الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين ، کل مسیری را که ما تا امروز جلو اومدیم را اگه شما با همه ی این مسیر به یک باور و ایمانه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمد رسیده باشی ، یعنی کل این مسیری را که اومدیو را اگه شما بتوانی تحقق آیه ی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمد رو برای خودت داشته باشی شما برداشت کردی . میخوایم وارده سوره ی حمد بشیم ، ایمان داشته باش به بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ . باور کن این ایمان را در خودت زیاد کن و بتاز و عزم کن بسویه حامد شدن .
بودن در کنار سفره ی رحمانیت و رحیمیت خدا را منت خدا بدونیم ، ما که از خدا طلب نداریم ، خودمون را طلب کار خدا ندونیم . خدایا اقیانوسی از رحمانیت و رحیمیت خودت پهن کردی من را بکنار این اقیانوس کشوندی ، ولو یک جرعه آب از این اقیانوس خوردم، اگه تو من را نمیاوردی، اگه به من توفیق نمیدادی، همین یک جرعه هم دستم نبود ، من از تشنگی تلف شده بودم .
خدایا شکرت به خاطر این اقیانوس رحمانیت و رحیمیت و خدایا شکرت بخاطر توفیقی که به من دادی تا از این سفر استفاده کنم ، از این محبتها استفاده کنم . چقدر استفاده کردم ؟ خیلی ؛ آقا شما که فقط یک لیوان آب خوردی ، خب این یک لیوان آب نسبت به هیچی خیلیه ، این یک لیوان آب را خوردم، نمردم . اگه نمیخوردم میرمدم .
همه جوره حامده خدا باشیم ، در حمد خدا غرق باشیم ، درخواستی از خدا نداشته باشیم
همه جوره حامده خدا باشیم ، در حمد خدا غرق باشیم ، درخواستی از خدا نداری ؟ نه ؛ چیزی از خدا نمیخوای ؟ نه ، شما یه انسانی در بیابان کویری رها بوده و آواره ، خدا دستش را گرفته بلند کرده آورده کناره یک باغستان و دریایی بسیار زیبا و آب شیرین . این فرد از این باغستانه بزرگ از سایه ی یه درخت استفاده کرده ویک لیوان هم آب خورده . رفتارش باید چ جور باشه ؟ تو بیابان داشت میمرد ، فقط حامده . خدایا اگر یک ساعت دیر تر دست من را گرفته بودی مرده بودم . چند تا از این اتفاقات در زندگیه ما افتاده ؟ خدایا اگه فلان موقع یه ساعت دیر تر به سرغه من اومده بودی اگه یه روز دیر تر به سراغه من اومده بودی من زیگه نبودم . من معلوم نیست کجا بودم . اگه فلان نشانه را بر سره راه من نگذاشته بودی من معلوم نیست کجا بودم . بارها و بارها دستم را گرفتی به موقع ، بارها و بارها نشانه ها بر سره راهم گذاشتی بموقع لبه پرتگاه ، من چطوری میتوانم حامده تو نباشم ؟ بخاطر همون یک باریکه فلان جا فلان موقع دستم را گرفتی یک عمر مدیونه توام . چند تا از این موضوعات در زندگیمون هست ؟
حالا بخاطر همه ی این محبت ها و نشانه ها و هدایت ها و دستگیری ها که داشتی تا من را از بیابانه کویری ترک خورده هدایت کنی ، ولایت کنی برسونی بر سره سفره ی رحمانیت و رحیمیت ، حالا وظیفه ام چیه ؟
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، خدایا من شناختم تو رحمانی، تو رحیمی ، پس بسم ، توکل میکنم ، عزم میکنم با توکله بر تو ، عزم میکنم با توکل بر تو، دیگر تو من را غیره حامد نمیبینی .
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ »از یک منظر عهد بستنه با خداست . خدایا عزم میکنم ، عهد می بندم با تو ، که چی ؟ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ دیگه من را غیر حامد نمیبینی، از این به بعد حامد هستم .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ یه نوعی از یک منظر عهد بستنه با خداست . خدایا عزم میکنم ، عهد می بندم با تو ، که چی ؟ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ دیگه من را غیره حامد نمیبینی از این به بعد حامد هستم .
پس اگر کسی با یک ارتفاعه جزئی حتی وارد سوره ی حمد ، وارده بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمد بشه ، در انتهایه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ بایستی با خدا عهد ببنده که من دیگه حامد خواهم بود . این عهد را ببنده و به زبان بیاره الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين .
قدم اول حرکت بسوی کاروان حسینی، ارتفاع گرفتن و وارد شدن در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمده . ایمان پیدا کردنه به این آیه هست ، غرق شدنه در فضایه این آیه هست .
میخوای به سمت امام، به سوی کاروان عزم کنی ؟ یعنی چی ؟ یعنی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ .بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمد . میگیم چرا نمیتوانیم عزم کنیم ؟ گاهی برخی ممکنه صحبتشون این باشه ، ما عزممون کمه ،همتمون کمه ، اصلا عزم چی هست ؟ عزم با وروده در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِه سوره ی حمد ایجاد میشه ، با باور به این آیه، ایمان به این آیه .
برمحمد و آل محمد صلواتی بفرستیم . اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
