روزه پناهگاه و زرهی شخصی برای رسیدن به فطرت


روزه پناهگاه و زرهی شخصی برای رسیدن به فطرت

جمعه 5 شوال رمضان 1438 دفتر نواب جلسات دعای ندبه‌

صیام یعنی در رفتارها، منش و حدودی که انسان را در پناه خود قرار می‌دهند

صیام یعنی چی؟ صیام از یک جهت یعنی مانع نفوذ، یعنی رفتارها، منش، حدودی که مانع نفوذ هست این در خیلی از موضوعات تعریف میشه، مانع زیاده روی هست صیام یکی در یک شرایط خاصی شما تصور کنید که یک کسی در یک شرایط خاصی قرار می گیره اونجا یه حالت کِز کردن بهش دست میده یعنی میره یه گوشه ای کِز می کنه خودش رو جمع می کنه که آسیب نبینه یا حتی از ابزاری استفاده می کنه که مانع آسیب دیدن خودش بشه، مثال عرض می کنیم مثلاً فرض کنید که زلزله میاد یه فردی میره زیر میز کِز می کنه، این یه جور به معنای پناه بردن هست ولی اون حالت اون فرد صوم هست، شما وقتی به چیزی پناه می بری یه شیئی بیرونی وجود داره به اون پناه می بری، صیام حالتی هست که خودت ایجاد می کنی درش پناه می گیری، یه کسی پناه میبره مثلاً به کوه یه کسی پناه میبره به غار یه کسی پناه میبره به یه قلعه ای، اینجا میشه پناه بردن، شما یه موقعی در مورد موضوعات مختلف خودت رفتارهایی ایجاد می کنی فضایی ایجاد می کنی حدودی ایجاد می کنی در اون پناه می گیری، صیام در یک دوره یعنی یک دوره ای خودت رو در پناهگاهی قرار بده یه دوره ای خودت رو در پناهگاهی قرار بده، نسبت به برخی از موضوعات برای یک هدف خاصی خودت رو در پناهگاهی قرار بده، ‌

مثال نماز و روزه در جنگ مانند سلاح و زره می‌باشد

صیام مثل چیه؟ مثل زره، نماز مثل چیه؟ مثل شمشیر، یه جنگجو می خواد بره میدان جنگ زره می پوشه میشه صیام، شمشیر می گیره دستش میشه صلاۀ، تو یه خانواده هستند جزء ابزارهای جنگ هستند ولی صیام نقش زره رو داره، صلاۀ نقش صلاح جنگی رو داره با اون می‌جنگه، صیام مثل زره هست مثل سپر هست، ‌

اگر کسی در جنگ به غاری پناه برد در صیام قرار نگرفته بلکه صیام زره و سپری است که در عین پناه دادن به فرد او را در میدان مبازره نگه می‌دارد

یکی تو جنگ ممکنه بره یه بلندی بایسته به یه غاری پناه ببره اون صیام نیست، یه کسی زره ای درست می کنه زره رو می پوشه با زره پوشیده شده با زره ای درست کرده و پوشیده میره در میدان جنگ این میشه صیام هر دو شون دارند اون فرد رو پناه میدند اون غار هم داره پناه میده این زره هم داره پناه میده ولی این دو تا با هم فرق دارند، در مفهوم پناه دادند زره هم داره پناه میده سپر هم داره پناه میده ولی شما اصطلاحاً به زره و سپر نمیگی پناهگاه ولی به اون غار میگی پناهگاه به اون بلندی میگی پناهگاه ولی مفهوماً در بحث زره و اون سپر اون پناه دادن وجود داره، ‌

هر میدانی محافظ‌های خاص خود را می‌طلبد زره برخی از این میادین صیام است

بله صیام هم یه طور، یه گونه ای زره ساختن، سپر ساختن برای میدان هایی خاص هست، در یه سری میدان های خاص برای مانع شدن یک سری ضربه های خاص یک سری آسیب های خاص یه زره ای نیاز هست اون زره اسمش صیام هست، هر میدانی زره خودش رو می خواد ولی یک سری میدان ها هست که زره شون صیام هست. ‌

صیام یک زره شخصی و پناهگاه خصوصی است که فرد را در قبال آلودگی‌هایی که او را از فطرت دور می‌سازد در امان قرار می‌دهد این موضوع در احکام و حدود ماه رمضان کاملا بروز دارد، انسان با نخوردن و نیاشامیدن می‌گوید که انسانیت من فقط در گرو این خلقت نیست بلکه فطرتی نیز در پس پرده نهفته است

بله پس از یک نگاه صیام یعنی سپر یعنی زره یعنی یه پناهگاه کوچک شخصی نسبت به برخی موضوعات و در برخی میدان ها، این پناهگاه رو باید انسان درست کنه تا بتونه در اون پناهگاه قرار بگیره و از آسیب برخی از موضوعات در امان باشه، بخصوص در میدان هایی که نیاز هست فطرت انسان بیدار بشه، بخصوص در میدان هایی که نیاز هست انسان به یک رفتار فطری برسه، صیام پناهگاه به سوی رفتارهای فطری هست، شما یه مدتی از زندگی می گذره می بینی که از فطرت فاصله گرفتی، یه سری موضوعات مختلف، افکار، امیال، به سراغ شما اومدن و شما رو از فطرت فاصله دادند، خدایی نکرده این طور شده، اینجا یعنی شما به صیام نیاز داری یعنی یه لاکی درست کن برو توی این لاک برو در این زره اون موضوعات کمتر به شما بخورند یه مدتی می گذره می بینی که خیلی درگیر ظاهر شدی درگیر موضوعات پیرامون شدی گمان می کنی که زندگی همین هست گمان می کنی که انسان یعنی همین، انسان یعنی همین جنس ظاهر و یک سری ملزوماتی که نیاز داره شما نیاز داری که متوجه بشی که انسان این نیست انسان غیر از این ظاهر یک فطرتی هم هست که خداوند بر اساس اون فطرت انسان رو قرار داده یه نوع خاصی از خلقت یه نوع خاصی از آفرینش، یه ویژگی خاصی در آفرینش انسان وجود داره خداوند اون ویژگی براش مهم هست، یه مدت که می گذره می بینی شما از اون ویژگی فاصله گرفتی، خب باید چی کار کنی؟ باید به اون فضا نزدیک بشی، رفتارهای مختلفی لازم هست که انجام بشه یکی از کارهایی که باید انجام بشه اینکه شما در خودت یک زره ایجاد کنی نسبت به موضوعاتی که شما رو از اون فطرت دور می کنند، موضوعاتی که به شما می خواند بگند که انسان یعنی همین ظاهر، انسان یعنی همین جسم، انسان یعنی همین بخور همین بخواب، شما یه سپر درست کنی یه زره پیرامون خودت درست کنی که بخودت یه تذکر بدی بگی نه، انسان یعنی این نیست، انسان فقط این نیست، این رفتار شما میشه صیام، شما یک سری رفتارهای عملی در خودت ایجاد می کنی اون رفتارهای عملی میشه صیام، اون زره درست کردن پیرامون خودت میشه صیام که نشون بدی انسان فقط همین ظاهر نیست همین خلقت ظاهر نیست، ببیند این در صیام ماه مبارک رمضان هم در احکامش، در بروزاتش وجود داره، اصلاً چرا نخوردن چرا نیاشامیدن چرا یه بخشی از شبانه روز رو نخوردن و نیاشامیدن؟ بابت این تذکر شما نشون بدی که انسان فقط همین خلقت ظاهر نیست والا که انسان نیاز داره بخوره، می خوای نشون بدی انسان فقط این نیست، این خلقت ما این خلقت جسم ما به خوردن نیاز داره به آشامیدن نیاز داره ولی شما با منع این خوردن و آشامیدن در بخش هایی از زمان می‌خوای تذکر بدی من فقط این جسم نیستم من فقط این خلقت نیستم بلکه یه آفرینش دیگری در من وجود داره و اون برای خدا خیلی مهم هست، اگه انسان به اون آفرینش رسید اون رو در خودش بیدار کردن اون رو در خودش پیداتر کرد اون موقع خدا براش بزرگ میشه، اون موقع وارد عرصه ای توحید میشه، ما در برخی از روایت داریم که می فرماید فطرت انسان ها بر اساس توحید هست، ‌

انسانی که به فطرت نزدیکتر شد وارد عرصه توحید شده، عرصه‌ای که بر سردر آن «الله اکبر» نوشته شده است فلذا از محصولات صیام «لتُکبرو الله» است

بله در برخی روایات داریم که فَطَرهُم عَلی التوحید، این فِطرَۀ الله که خداوند انسان ها رو بر اساس اون قرار داره فطرتی هست بر اساس توحید، فَطر کردنی هست بر اساس توحید، یعنی اگه یه کسی این فطرت رو در وجود خودش بیدار کرد پیداتر کرد به توحید نزدیک شده، پس تابلوهای بزرگ توحید سر در بزرگ توحید یعنی الله اکبر، مناره‌ی توحید یعنی الله اکبر، لذا اینجاست که شما می بینید که بین صیام و رسیدن به الله اکبر ارتباط وجود داره، در آیه ی قرآن می فرماید که صیام داشته باشید در شهر رمضان، یکی از محصولاتش این هست که لِتُكَبِّرُواْ اللّهَ ، یا در اون مطلب از امام سجاد علیه السلام در صحیفه ای سجادیه مطرح هست نسبت به ماه بعد از ماه رمضان السَّلامُ عَلیک یا شهر الله اکبر، یعنی فرد به توحید رسیده فرد اون خلقت درون خودش خلقت توحیدی درون خودش رو پیداتر کرده آشکارتر شده، ‌

می‌توان مانند نماز در صیام نیز جزء دائمون شد یعنی پیوسته در فضایی قرار گرفت که از هر آنچه از فطرت دور می‌کند در امان ماند

صیام یعنی سپر بساز، زره بساز، زره بپوش پناه بگیر برای این مقصد، صیام ماه مبارک رمضان تموم نمیشه صیام اصلاً تموم نمیشه شما همیشه در فضای صیام هستی یعنی می تونی باشی مثل نماز، می فرماید که یه موقع هایی نماز بخونید، یه موقعی مطرح هست که از نمازتون محافظت کنید، یه موقعی مطرح هست که یه کسانی دایماً در نماز هستند در مورد صیام هم این موضوع قابل تصور هست که شما این درس رو گرفتی که صیام باید برای شما پناهگاه باشه برای شما زره باشه به سمت خلقت فطری، این رو در ایام مختلف میشه نگه داشت میشه تمرین کرد، شما یه کار انجام میدی اونجا توجه می کنی این کار، من رو از فطرت دور می کنه این کار مانع فطری رفتار کردن هست، اون کار رو نمی کنی، یا شرایطی رو فراهم می کنی که اون اتفاق اون رفتار غیر فطری در زندگی شما نباشه اون شرایط فراهم کردن صیام هست.‌

مطالب مرتبط
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بالقرآن است