ورود به قرآن بوسیله «بسم الله الرحمن الرحیم»


ورود به قرآن بوسیله «بسم الله الرحمن الرحیم»

چهار‌شنبه 30 صفر 1438 -نواب ‌

شروع ورود به قرآن با بسم الله الرحمن الرحیم

بله خداوند توفیق بده انسان وارد عرصه قرآن بشه، مدتی قرآنی زندگی بکنه، خلقت خودش رو در حدی که خداوند توفیق میده به سمت خلقتی قرآنی ببره، بعد مترصد آشنا شدن بیشتر با بسم الله الرحمن الرحیم باشه مترصد آشنا شدن بیشتر با اسم رب باشه، بر اساس معرفت به اسماء رب دوباره آغاز کنیم قرآنی شدن رو ، دوباره یک دوره قرآنی زندگی کنیم، دوباره خلقت جدید قرآنی، دوباره با بسم الله الرحمن الرحیم آشنا بشیم، ما ها عموما معارف مون به بسم الله الرحمن الرحیم کم هست، سطحی هست، با بسم الله الرحمن الرحیم آشنا نیستیم، بسم الله الرحمن الرحیم لقلقه‌ی زبان ماست، یه جمله ای می گیم و عبور می کنیم، فضای بعد بسم الله الرحمن الرحیم ارتفاع ورود ما به فضای بعد بسم الله الرحمن الرحیم به اندازه ارتفاعی هست که در بسم الله الرحمن الرحیم میگیریم. ‌

بسم الله الرحمن الرحیم، نشان دادن اوج نیاز به خداوند

بسم الله الرحمن الرحیم خیلی قیمت داره بسم الله الرحمن الرحیم یعنی بقیه ی چیزها همه ریخت، بقیه ی چیز ها همه رفت، بسم الله الرحمن الرحیم یعنی خدایا دست من تهی هست هیچی نیست، بسم الله الرحمن الرحیم یعنی اوج نیاز، یعنی تهی، خدایا با هیچی نمی شه وارد سرزمین قرآنی تو شد. فقط به وسیله ی اسماء تو، فقط به وسیله ی اسماء تو ی الرحمن الرحیم. کسی که وارد بسم الله الرحمن الرحیم میشه یعنی تهی میشه، در ورودی لبه ی بسم الله تهی میشه، هیچی نداره، اگه با یه چیزی همراه باشه اون از بسم الله الرحمن الرحیم بهره نمی بره این فرد از بسم الله الرحمن الرحیم بهره نمی بره، بسم الله الرحمن الرحیم یعنی خدایا من تهی شدم. اگه تهی نباشی فقط بسم الله الرحمن الرحیم نیست ، فلان به فلان هم هست.‌

بسم الله الرحمن الرحیم، تنها مسیر ورود به سوره‌های قرآن

در آیات قرآن، در سوره های قرآن بسم الله الرحمن الرحیم حَصر داره یعنی فقط بسم الله الرحمن الرحیم. دوتا چیز نیست، فقط از این مسیر باید وارد شی، بدون این مسیر هم نمی تونی وارد شی، با یه چیز دیگه نباید وارد شی، با این باید وارد شی. ‌

دو بخش کلی بسم الله الرحمن الرحیم: «بِ» یعنی تعامل انسان با خدا و « اسم الله الرحمن الرحیم »، یعنی تعامل خدا با انسان

بسم الله الرحمن الرحیم معرف می خواد معرف به خود اسم اللهِ اَلرَّحمنِ اَلرَّحیم . چند تا معرف هست، دو بخش معرف هست، در بسم الله الرحمن الرحیم دو بخش کلی معرف هست یکی بِ یکی اسم اللهِ اَلرَّحمنِ اَلرَّحیم. این دو بخش معرفه، بِ یعنی تعامل شما ، اسم اللهِ اَلرَّحمنِ اَلرَّحیم یعنی تعامل خدا با شما. اللهِ اَلرَّحمنِ اَلرَّحیم بمب بارانی از اسماء از نشانه ها به سمت برخی انسان ها دارن، البته به سمت عمده ی انسان ها، در انسان ها سطح این نشانه ها متفاوت هستن، سطح این اسماء متفاوت هست، برای انسان ها قرار داده میشه، بِ یعنی آغاز پرداختن به این نشانه ها، یعنی شما از این نشانه ها یه تلنگری بگیر، به اون نشانه ها توجه بکن، و بهشون بپرداز، و بهره ببر و باهاشون حرکت کن.‌

اوج نیاز انسان به ولایت در پرداختن به « اسم الله الرحمن الرحیم »

اینجا توفیق خدا می خواد، اینجا دست ولایت می خواد، دست هدایت می خواد. شما ولایت رو اصلا برای کجا می خوای؟ یکی از اصلی ترین و مرتفع ترین جاهایی که انسان نیاز به ولایت داره اینجاست. در پرداختن به اسمِ اللهِ اَلرَّحمنِ اَلرَّحیم. ‌

مطالب مرتبط
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بالقرآن است