با امام ناس در حج همراه بشیم، تا به امام عالم برسیم
1393/07/10
با امام ناس در حج همراه بشیم، تا به امام عالم برسیم
آیا« بیت الله» همون« بیوت اهل بیت علیهم السلام» هست؟ و آیا رفتارهای در قبال بیت الله همون رفتار های در قبال اهل بیت علیهم السلام هست؟ این رو باید با ملاحظه ی بیشتری صحبت کنیم. اینکه الان اگر بخواهیم دقیق بگیم، نمیدونیم. هم نکاتی هست که این ارتباط نزدیک و یکی بودن رو نشون میده و هم آیات و مطالبی که جدا بودن رو نشون میده، پس باید دقیق صحبت کنیم، الان نمیتونیم دقیق بگیم.
ولی در ادامه یک نکته عرض میکنیم.
یک صلواتی بفرستیم
أللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
بسم الله الرحمن الرحیم توکلت علی الله
با توجه به آیات 124 تا 130 سوره بقره، کل مراسم و مناسک حج باید ختم بشه به رسولی که مبعوث میشه که تلاوت آیات کنه و تزکیه کنه و« یُعَلِّمُهُم الکِتابَ وَ الحِکمة» باشه. این ویژگی « سید ما رسول الله صلوات الله علیه و آله و سلم» و اهل بیت علیهم السلام هست.
در آیات 124به بعد سوره ی بقره وقتی خداوند ماجرای آیه 124 رو مطرح میکنه، در اونجا ماجرای امامت مطرح هست. ببینید در آیه124 موضوع امامت مطرح هست، در آیه 125 موضوع« بیت» مطرح هست. « بیت» در اینجا چه« بیتی» هست؟ هم طبق ظاهر آیات و هم طبق همه ی اقوال اینجا« بیت» ، « بیت الله الحرام» هست. یعنی کعبه است و اون« بَلَد» هم مکه هست. مکه و کعبه، مسجدالحرام و کعبه. پس سر فصل بحث، بحث امامت هست، در ذیل این سرفصل، خداوند بحثی با عنوان« بیت الله» باز میکنه. در ادامه میفرماید« بیت الله» بخاطر این هست که دو فضا ایجاد بشه« مَثَابَةً» و « أمنَا» . که چی بشه؟ که شما بتونید از امام علیه السلام، از امامتون مطلبی قیمتی، موضوعی قیمتی که اینجا با عنوان مصلی مطرح میشه برداشت کنید. « بیت الله» بخاطر برداشت قیمتی از امام.
خب این ماجرا ادامه پیدا میکنه. آیه ی بعد مربوط به اون شهر هست؛ « هَاذَا بَلَدًا» این« بَلَداً» ، « بیت» نیست، علتش اینه که خداوند گفت اون بیت که امن هست، ابراهیم علیه السلام اینجا میفرماید« وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِمُ رَبّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا ءَامِنًا؛ این بَلَد رو هم أمن قرار بده» . درست شد؟
پس این« بَلَداً» اون شهر هست، اون« بیت» نیست. بعد بحث اون شهر مطرح میشه و و آثاری که اون« بیت» درون شهر
میتونه برای« بَلَد» داشته باشه و افرادی که میآن اونجا اگر چه ویژگی هایی داشته باشند چه ثمراتی میتونند ببرند.و همچنین اگرچه ویژگی های منفی داشته باشند چه آسیبهایی بهشون میرسه.
بعد دوباره بحث میآد بر« بیت» ، ارتفاع دادن قواعد« بیت» . چه کسی این ارتفاع رو میده؟ ابراهیم. همه ی این بحث ذیل چه بحثی هست؟ این بحث که ابراهیم امام هست، درست؟ پس« امام، امام ناس» میآد قواعد بیت رو ارتفاع بده.
قواعد کدوم بیت؟ همون« بیتی» که دو ویژگی داره و قرار هست که مردم برن در اون بیت و از امامشون بهره ببرند، همون امام میآد و قواعد این بیت رو ارتفاع میده.
پس تا اینجا این« بیت» که در این آیات مطرح هست، برای چی بود؟ برای اینکه مردم برن از ویژگی های اون« بیت» که خدا برای اون« بیت» قرار داده بهره ببرند که براساس اون بتونن برن از« امام»شون بهره ببرند.
و در ادامه ابراهیم علیه السلام میفرماید که: « رَبَّنَا وَ اجْعَلْنَا مُسْلِمَينْ لَكَ» ؛ خدایا! ما رو تسلیم خودت قرار بده و ذریه ی ما رو هم امتی مُسلِم برای خودت قرار بده. « وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا» و مناسکی که رو که ما باید داشته باشیم به ما نشون بده.
پس مردم اینجا برن به« بیتی که مَثَابَةً وَ أمن» هست و از اونجا یک موضوع، یک صفت و یک رفتار از امام مردم برداشت کنند، با« امام ناس» همراه بشن، بیان جلو، آنقدر بیان جلو که بتونن وارد ارتفاعات بیت بشن« وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ» و « مُسلِم» بشن و با مناسک همراه بشن، بتونن مناسک رو بجا بیارن.
پس حداقل طبق این آیات« بیت» فضایی هست که« ناس» میرن اونجا برداشت میکنند، از اون فضا استفاده میکنند تا یک رفتاری از« امام» شون برداشت کنند و با اون همراه بشن. این یک مفهوم.
همه ی اینها مطرح شده که ابراهیم علیه السلام تا اینجا رسیده که« وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَ تُبْ عَلَيْنَا» همه ی اینها رو ابراهیم علیه السلام جلو اومد، مناسک رو هم خدا نشون داد به او و در اینجا از خدا میخواد که« تُبْ عَلَيْنَا» حالا این فضا رو داشته باشیم« تُبْ عَلَيْنَا». در ادامه ی درخواست« تُبْ عَلَيْنَا»، ابراهیم علیه السلام میفرماید که« رَبَّنَا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنهُمْ» .
کل این ماجرا رو میآره جلو تا« وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا» میآره جلو، بعد وصل میکنه به« بعثت یک رسول» . همه ی اینها بخاطر« بعثت یک رسول» ؛ « وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنهُمْ يَتْلُواْ عَلَيهْمْ ءَايَاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الحْكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الحْكِيمُ(129) »
ببینید وقتی خداوند میفرماید ابراهیم علیه السلام« إمام ناس» هست، « إمام ناس» هست که چی کنه؟ که چی بشه؟
با سرفصل« إمام ناس» بحث آغاز میشه؛ « إمام ناس» که چی بشه؟ که مردم برن در« بیت» ، کدام بیت؟ « بیت الله» ، از فضای« بیت الله» استفاده کنند، چی بشه؟ با« إمام ناس» همراه بشن، از « إمام ناس» بهره ببرن، با ایشون همراه بشن، همراه بشن که چی بشه؟ که برن برن برن جلو، تا کجا؟ تا« أرِنَا مَنَاسِکَنا» که چی بشه؟ که برسن به فضای« بعثت رسول» ، بعثت رسولی در بین شون. تا اون رسول، آیات خدا رو بر اونها تلاوت کنه.
ببینید در این آیه 124 تا 128، در کل این ماجرا که ابراهیم علیه السلام« إمام» هست، مردم میرن در« بیت» ، « وَ اتخَّذُواْ مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِمَ مُصَلى» و الی آخر، بحث آیات مطرح نیست، قبول؟ ابراهیم علیه السلام میگه همه ی اینها رو بیاییم جلو، بیاییم جلو تا چی بشه؟ « أَرِنَا مَنَاسِكَنَا» که چی بشه؟ که یک رسولی مبعوث کن« يَتْلُواْ عَلَيهْمْ ءَايَاتِكَ» آیات رو تلاوت کنه و ...
دوستان! آیا ابراهیم علیه السلام آیات رو بر ناس تلاوت کرد؟ اینجا یه کسی نیاز هست، یه کسی دارای ارتفاعاتی بالاتر از ابراهیم علیه السلام، که بیاد آیات رو تلاوت کنه. آیا کسی میتونه ماجرایی برپا کنه که تلاوت آیات باشه؟ آیا کسی میتونه بیاد ماجرایی رقم بزنه که جلوتر از مناسک باشه، تلاوت آیات باشه؟ و براساس تلاوت آیات، تزکیه کنه و تعلیم کتاب و حکمت کنه. آیا کسی میتونه بیاد اینکار رو بکنه؟
حالا شما اینرو بگذارید در اینکه، کل مراسم و مناسک حج باید ختم بشه به رسولی که مبعوث میشه که تلاوت آیات کنه و تزکیه کنه و« یُعَلِّمُهُم الکِتابَ وَ الحِکمة» باشه. این ویژگی کی هست؟ « سید ما رسول الله صلوات الله علیه و آله و سلم» دیگه ویژگی کی هست؟ اهل بیت علیهم السلام. کل حج ختم به این میشه، همه ی اینها برای اینه که این بشه، همه ی اینها برای اینه که شما بری در این فضا.
بیائیم در ماجرای امام حسین علیه السلام، امام حسین علیه السلام در مسیر حج با مراسم حج همراه هست، از یک جایی در ظاهر از مراسم حج جدا میشه، خب کسانی که در مراسم حج بودند باید ختم به این فضا می شدند.
در سال شصت هجری، اون افراد به مناسک میپردازند و امام حسین علیه السلام به« تلاوت آیات، تزکیه و یعلمهم الکتاب و الحکمة» میپردازند.
امام حسین علیه السلام میره جلو چه میکنه؟ اون افراد به مناسک میپردازند و امام حسین علیه السلام به« تلاوت آیات و یعلمهم الکتاب و الحکمة؛ به تلاوت آیات، تزکیه و یعلمهم الکتاب و الحکمة» میپردازند.
اون آدمها، اون انسانهایی که در مراسم حج بودند به مناسک حج می پردازند و یه کسی مبعوث شده که اومده تلاوت آیات کنه، تزکیه کنه و« یعلمهم الکتاب و الحکمة» و تعلیم کتاب وحکمت کنه.
امام حسین علیه السلام میره یک ماجرایی برپا میکنه و در اون ماجرا خود ایشون میفرماید که« آیا شما فکر میکنید که ماجرای اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب هست؟ » در حالی که این آیه ای که من تلاوت کردم عجیب هست، این آیه ای که من برپا کردم عجیب هست، یعنی یک آیه برپا میکنه، آیه ای عجیب و برزگ.
پس امام حسین علیه السلام تلاوت آیه ای عجیب و بزرگ انجام میده. در کجا؟ « فِیهِم» در بین این امت، میآد درونشون قرار میگیره و این رفتار رو انجام میده، اون ادمها همچنان به مناسک میپردازند.
پس از یک نگاه از آیه ی 124تا 128 سوره ی بقرة، آماده شدن، آماده سازی برای در معیت رسولی قرار گرفتن هست، رسولی که قرار هست تلاوت آیات بکنه، رسولی که قرار هست تزکیه کنه و تعلیم کتاب و حکمت کنه.
بله پس ابراهیم علیه السلام بعد از اتمام ماجرای حج دعوت میکنه، دعا میکنه، با این دعا، دعوت میکنه به چی؟ به رسولی که مبعوث میشه در امتی از ذریه ی او، رسولی که قرار هست تلاوت آیات کنه و تزکیه کنه و تعلیم کتاب و حکت کنه.
در ادامه خداوند میفرماید که« وَ مَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ» کسی از این روش ابراهیم دست برنمیداره مگر اینکه سفیه باشه « وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فىِ الدُّنْيَا» ما او رو در دنیا مصطفی قرار دادیم« وَ إِنَّهُ فىِ الاَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ» اینجا خداوند میفرماید او در آخرت، آینده، بعدها هم از صالحین هست، یعنی فکر نکنید ابراهیم علیه السلام اون موقع بود و به بعثت رسولی در بین ذریه خودش نرسید، و اتفاقی نیفتاد، خودش بهره نبرد، پس بحث برای خودش نا تمام موند.
خداوند پاسخ میده میفرماید که« وَ إِنَّهُ فىِ الاَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ» نه! او در آخرت هم هست، او در آینده هم هست، او از فضای بعثت این رسول بهره میبره و در اون فضا هست و خواهد بود و اونجا هم از صالحین خواهد بود.
طبق آیات 124 تا 130 سوره ی بقره، ماجرای حج بخاطر رسیدن به فضای رسولی، بودن در فضایی که رسولی در اونجا باشه که تلاوت آیات کنه و تزکیه کنه و تعلیم کتاب و حکمت کنه.
شما این بحث رو داشته باشید؛ پس طبق آیات 124 تا 129 یا 130 سوره ی بقره، ماجرای حج بخاطر رسیدن به فضای رسولی، بودن در فضایی که رسولی در اونجا باشه که تلاوت آیات کنه و تزکیه کنه و تعلیم کتاب و حکمت کنه.
پس ببینید طبق این آیات با امام ناس در حج همراه بشیم، تا به امام عالم برسیم، با امام ناس در حج همراه بشیم، از امام ناس بهره ببریم تا به امام عالم برسیم. چرا حج؟ چرا بیت الله؟ چرا بریم درون بیت الله؟ بخاطر اینکه از امام ناس بهره ببریم. چرا از امام ناس بهره ببریم(بهره خوب، بهره مرتفع)؟ بخاطر اینکه با او همراه بشیم، با او همراه بشیم که چی بشه؟ که او طهارت بده، او حجاب ها رو پس بزنه، او ما رو همراه خودش کنه، او ما رو ببره. تا کجا ببره؟ تا در مناسک. با او مسلم بشیم، با او مسلم بشیم و وارد مناسک بشیم، با او وارد مناسک بشیم که چی بشه؟ که ما رو ببره در محضر امام عالم.
خب آیا اهل بیت علیهم السلام خودشون امام ناس هستند؟ بله. یعنی در ماجرای حج میشه از خود اهل بیت علیهم السلام بعنوان امام ناس بهره برد، که چی بشه؟ از امام ناس بودنشون بهره ببریم که بریم بر سر سفره ی تلاوت آیات، تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت.
خب این آیات رو خداوند مطرح میکنه، آدم جایگاه حج رو پیدا میکنه، این آیات یعنی جایگاه حج، حج بخاطر چی؟ مناسک حج بخاطر چی؟ آدم جایگاهش رو پیدا میکنه.
همه ی حج بخاطر رسول الله، همه ی حج بخاطر رسیدن به رسول الله، ملت ابراهیم این هست. هر کسی از این روی برگردانه، سفیه هست.
حالا یک نکته عرض کنیم، خداوند در ادامه ماجرا رو از اینجا شروع میکنه(حالا برخی مطالب دیگر هم مطرح هست و حتی در مورد برخی از رسولان دیگر)، از اینجا وارد بحث قبله و رسول الله میشه. ماجرای ابراهیم علیه السلام و وصیتش به فرزندانش، ماجرای یعقوب علیه السلام و وصیتش به فرزندان، بعد یکسری تذکرات و موضوعاتی که خداوند مطرح میکنه، در نهایت در آیه141میفرماید که« تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ» اینها امتی بودند که قبل از شما بودند« لَهَا مَا كَسَبَتْ وَ لَكُم مَّا كَسَبْتُم» برای اینها اون چیزی که کسب کردن هست و اون چیزی هم که شما کسب میکنید برای خودتون هست( اینجا خطاب میآد رو به ما، رو به امت رسول الله) « وَ لَا تُسْلُونَ عَمَّا كاَنُواْ يَعْمَلُون» .
خب در ادامه می فرماید؛ « سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ» به زودی سفها خواهند گفت( خداوند در چند آیه قبل فرموده بود که؛ وَ مَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَه؛ کسی از ملت ابراهیم روی برنمیگرداند مگر اینکه سفیه باشد) « سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَاس» همون ناسی که قرار هست بِیان حج، همون ناسی که هستند، همون ناس؛« سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّئهُمْ عَن قِبْلَتهِمُ الَّتىِ كاَنُواْ عَلَيْهَا» چه چیزی اینها رو از قبله برگردونده؟ « قُل لِّلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ» بگو مشرق و مغرب برای خداست« يهَدِى مَن يَشَاءُ إِلىَ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ» . « يهَدِى مَن يَشَاءُ إِلىَ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ» داخل پرانتز در سوره ی نور« یَهدِی اللهُ لِنُورِهِ مَن یَشاء» و در آخر بحث مربوط در سوره ی نور« إلی صِرَاطٍ مُستَقِیم» .
« يهَدِى مَن يَشَاءُ إِلىَ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ» این سفیهان با رسول الله برسر قبله یکی به دو میکنند، میگن تو چرا از قبله برگشتی؟ تو چرا رو به مکه نماز نمیخونی؟ چی باعث شده که تو از قبله روی برگردان شدی؟
چرا این حرف رو میزنن؟ چون سفیه هستند، چرا سفیه هستند؟ چون از ملت ابراهیم روی برگرداندند، ملت ابراهیم چی بوده؟ اینکه همه ی حج بخاطر رسول الله، همه ی حج بخاطر رسیدن به رسول الله، همه ی حج نه قبله، بخاطر رسیدن به رسول الله. ملت ابراهیم این هست.
برمحمد و آل محمد وصلواتی بفرستیم.
أللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
حج بخاطر همرای با امام علیه السلام، در ارتفاعات تلاوت آیات و تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت هست.
در آیات 124 به بعد سوره بقره دو مرحله مطرح هست، یک مرحله هست که ابراهیم علیه السلام جلو میره. تا کجا؟ تا « وَ تُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيم» . این مرحله، مرحله ی رفتار در قبال هست، مرحله ی رفتار در قبال صحیح، مرحله ی آماده شدن، مرحله آماده سازی. آماده سازی برای بودن در جوار رسول الله. این خیلی کار بزرگی هست. ابراهیم علیه السلام با بیت الله، یعنی با فضایی که خدا قرار داده، مسیری رو فراهم میکنه که مردم بِیان در این مسیر آماده بشن، بِیان در این مسیر رشد کنند و آماده بشن برای اینکه در جوار رسول الله قرار بگیرند. لذا میفرماید« وَ تُبْ عَلَيْنَا» حالا الآن دیگه جاش هست« وَ تُبْ عَلَيْنَا»، حالا بِیا.
یعنی الان دیگه مسیر یاد گرفتن رفتار صحیح آماده هست، مسیر رشد کردن، مسیر آماده شدن برای بودن در جوار رسول الله آماده هست.
مرحله ی بعدی چیه؟ « ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنهْمْ » بعثت رسول در بین اونها برای چی؟ برای اینکه« يَتْلُواْ عَلَيهِمْ ءَايَاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الحْكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِم» .این مرحله ی بعد هست.
یعنی اینطور نیست که بعثت رسول در بین اونها یعنی خاتمه ی اون مرحله ی قبل، خاتمه ی مناسک حج، یعنی اینطور نیست که اون مناسک حج، دیگه منتفی شد، نه این دو گام مربوط به هم هست، گام اول و گام دوم.
آیا این گام اول با حضور رسول الله در دنیا تمام میشه؟ نه! برای همه ی مردم همیشه فراهم هست که در گام اول بِیان رشد کنند تا بتونن از رسول الله بهره ببرند. پس گام اول همیشه هست، حتی زمانی که رسول الله در دنیا هست، حتی زمانی که اهل بیت علیهم السلام در دنیا هستند.
حالا این رو ادامه بدیم، این گام اول که حج هست، الان هست؟ بله.
الان که امام زمان صلوات الله علیه هست. میگیم باشه هست ولی شما میتونی بهره ببری؟ آیا شما رفتار در قبال رو خوب بلد هستی؟ میگی نه بلد نیستم. کجا برم یاد بگیرم؟ میگیم برو در گام اول یعنی برو در مناسک حج. برو در حج اینرو یاد بگیر، یاد بگیر و رشد کن که بیای بر سر سفره ای بتونی بنشینی که اونجا تلاوت آیات هست. اونجا همراهی با اون رسول، همراهی با امام علیه السلام هست. گام اول حج و گام دوم همراهی با امام علیه السلام، پس حج بخاطر همرای با امام علیه السلام، همراهی با امام علیه السلام در چه سطحی؟ در ارتفاعات تلاوت آیات و تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت.
احتمالا بحث « وَ تُب عَلَینَا» ادامه ی ماجراهای بزرگان از انبیاء علیهم السلام هست . حالا دیگه باید موسی علیه السلام بیاد، حالا دیگه باید عیسی علیه السلام بیاد، حالا دیگه باید گامها گذاشته بشه و در نهایت رسولی که بیاد تلاوت آیات کنه و تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت کنه. حالا دیگه اینها بیان برای برپایی ظهور.
بحث« وَ تُب عَلَینَا إنَّکَ أنتَ التَوَّابُ الرَّحیم» و آیه ی بعد که میفرماید« رَبَّنَا وَابعَث فِیهِم رَسوُ لَاً مِنهُم» ارتباطشون چیه؟
« « وَ تُب عَلَینَا» یعنی خدایا گامهای به سوی ظهور و برپایی ظهور رو بچین. تا اینجا جلو اومدی، گامی، مسیری که مردم بیان درش رشد کنند. شما ابزارهای لازم رو بیار و رسولی که بیاد و تلاوت آیات کنه. این مطلب باید احتمالا بیشتر بررسی بشه( احتمالا بحث « وَ تُب عَلَینَا» ادامه ی ماجراهای بزرگان از انبیاء علیهم السلام هست) . بیار فضا آماده است، حالا دیگه باید موسی علیه السلام بیاد، حالا دیگه باید عیسی علیه السلام بیاد، حالا دیگه باید گامها گذاشته بشه و در نهایت رسولی که بیاد تلاوت آیات کنه و تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت کنه. حالا دیگه اینها بیان برای برپایی ظهور.
